Rasgeleyle açıldık Karadeniz’e.
Dolaştık peşinden şansın.
Ve ektik dantel dantel umutlarımızı soğuk sulara.
Bekledik kısmeti kıvamında.
Asıldık bahtımıza ahenkle.
Çok geçmeden yakaladık şansı.
Yarum gözlerun kara
Vurulmuşum onlara
Gene geldi yaz başi
Gidelum yaylalara
Yarum kalem kaşlarun
Tutunmaya çalışırken hayatın ellerine bütün
sıcaklığımla,
Savruldum ipi kopmuş bir uçurtma gibi,
Gidiyorum; umutlarım kalbimde.
Girme korkularıma,
Kabusa çevirme rüyalarımı sevdam.
Aşk sensiz garip.
Aşk sensiz hüzünlü şarkılarda ağlamaklı.
Bağladı dilimi korkularım. Çözemedim bir türlü bu kördüğümü.
Yüreğim hep sana koşar da, söyleyemedim sana, gözlerine öldüğümü.
Güzelluk bir servettur
Çirkinluk başa derttur
Güzel kizlara bakmak
Hem sevap hem adettur
Omuzumda martini
Anlatmak istedim de dertlerimi yalın ve net,
Kelimelerin çaresizliğine ağladı gözlerim sessiz ve sakin.
Devrik cümlelerim anlam yüklese de sözcüklerime,
Mahküm ettiler beni felsefik bir anlayışın hükümsüzlüğüne.
Kime ne söylemeliyim söylemlerim firardayken,
Kim anlar beni realist bir anlatımım figürleriyle.
Ümitsizlikler yürürken kol kola şehrin caddelerinde.
Bir yıldız gülümsedi gözlerine sokakta ki çocuğun.
Havanın soğukluğuna inat
Sıcaklığını saklıyordu düğmesiz ceketinde
Elbiseleri gibi yırtıktı ümitleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!