Kerem Kayar Şiirleri - Şair Kerem Kayar

Sesleri birbirine karışan martılar,
Çılgınca kumsalla sevişiyor dalgalar.
Elinde köpek öldüren şarabıyla,
Hayatı unutmaya çalışan sarhoşlar...

Ve öte yanda—

Ben İzmit’i izliyordum,
İzmit beni...

Yalnız mıydı o da
benim gibi geceleri?

Ne gecelerce sabaha kadar
seni beklediğim…

Ne aldığım nefeslere
isyanım,

(…/Islak dudaklardı titreyen
…….İlk öpüşme heyecanı ile
……..Tanımı olmayan arzuların
………Getirdiği mutluluktu yaşanan.

Gizli / saklı köhnelerde

Hangi şiirin içine sığdırmalı
Bir kaç mısra arasına
Koca denizin tek bir kıyısı
Bir pencereden doğmasını beklemek güneşin
Tanrı değilim ben
Sığdırmak istemiyor yüreğim

Hakimiyetindeki kontrolsüz düşünce,
titreyen eller,
ritmini yitirmiş kalpten.
Bağından sıyrılıveren
bir küheylan gibi beden.

Bir gece uzaktan seslenirse dün
Geçmişten gönlüne gelirse bir ün
İçinde bir yankı yaparsa üzgün
Gönlümün sesidir, sen duyabilsen

Geçtiğin yollara yağmur yağarsa

Hayatın vitrininden
gitmek alıyorum
paha biçilmez yaşantımdan
veda mı alıyorum omuzlarıma

Serinlik tadında şimdi günler

Oturdum bir başka İzmit düşündüm
Daha sonra sen olan daha bir seninle
Yeşili daha yeşil mavisi daha mavi
O her, o her şeyi daha güzel yapan ellerinle

Sildim bütün yıldızları gökyüzünden

Eski kazaktan kalan
Kırmızı iplik;
Bir hatıra yaşlı elden
Nine kokusu
İnce bir işçilik;
Çıkar ellerinden