…/Ve bir gün düşledi
Düş/ebilirdi kimsesizliğe
Yalnız ve derin…
Düşündüğü başına…/…geleceğinden habersizdi...
Değerini bilmediğimiz o kadar çok şey var ki?
Bu yüzden kaybettiğimiz nice insanlar
Varlığını yokluğu ile kıyasladığımızda
Üzüntü verecek ne çok insan var
Hayatımızda…
Şimdilerde düşünmeye vakit bulduğumuz
Hani bomboştu sokaklarım
Hani o ektiğimiz çiçeklerin susuzluğunu
En önemlisi şimdi sen nerdesin ya da
ben
En uzak şehrin en ufka kör köşesi
Hesaplar vardı ellerle yapılan oturulan köhnelerde
Belki de, son kez bakıyordu
Hiç farkında olmadan
Hiçbir korku duymadan
Gideceği yeri bilmeden
Son kez bakıyordu…
Gökkuşağını yakaladığını sanırsın
parmaklarında renk değil, yanılgı kalır
Özgürlüğe bıraktığın
şeytan uçurtması
gökyüzünde susar
ama içindeki gürültü dinmez
Mum alevinin titrek gölgesinde
Duvara yansıyan düşünceler
Ve....................şeytan ayrıntıda
Nefes ile gölgenin sıkıştığı nokta
Sisteme karşı çağrışımdı isyan
Baş kaldırmaydı bedensel
Korkular / endişeler
...üzülmek / incinmek
Her insanda biraz...
Aşktan / sevmekten
Belki de sevilmekten
Penceremi aralamışım
içeri sızan bahar değil, senden kalan bir eksik
Tabakamdan sigaramı sarmışım
dumanı bile senden yana savruluyor
Ah…
uğruna yüreğimi sürgünlere gönderdiğim yar
Her limanın bir gemisi vardır,
her geminin bir limanı
olsaydı
dünya limanla dolardı...
_ Sevgi bir limandır,
yanaşmasını bildiğin sürece
Girişim nasıl olsun, korkarak
girişin olmadığı yerde
gelişme ve sonuç aramak
Anlamsızlığa anlam katmaya çalışmak…/…
ne kadar doğru idi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!