Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Beni sayacak birini çokça seveceğim yeminle.
Etim dişlerinin arasında olmayan, yine öyle.
Duru bakan birini bulsam, yoksa ağzında yalan.
Geçmese burnumun dibinde uzakta kalsa.
Çiçekler sereceğim yoluna hem de bana kadar.
Şimdi nefretler kimliksiz bırakmak üzerine.

Hey hat durmasın gitsin gözlerin benden.
Öylece suskun kalsın silinsin hatıraların.
Oysa içimde uyana bileceğimiz günler vardı.
Güzel günlerle inatlaştın durmadın, olsun.
Yine bende kaldı, umurunda olmadı kimsenin.
Yanılgı ikimizde birlikte sevebiliriz, olmadı.

Sana soğuğum her günden, biraz daha.
Bıçak açmaz kilitli, düştü ruhuma zemheri.
Unuttular beni en sevdiklerim kışta, ayazda.
Boy veriyor yalnızlık merhametsiz hem de soğuk.
Yüz yıl oldu buralardan gideli herkes.
Ne çıktı buldular mı acaba aradıklarını.

Gece saklar ağzı açılmamış hüzünleri.
Yıldızlar toplandı, kaldırır cenazeleri.
Yükselir yerden sonunda bulutlar gibi.
Kanata kanata yükselir benden uzağa.
Geceden kalma hüzünlüdür sonlar.
Beni uykularımdan eden bu dünya.

Yeni bir gün yeni bir dünya.
Gülümsedim en içimden.
Talihime, kaderime.
Döndüm yüzümü içime.
Herkesin Rabbi,
Benimde Rabbim.

Vakit geç benim için uyanma vakti çoktan kaçtı.
Sevgilerimi bıraktım, ağaç dallarında çaputlara bağlı.
Deli ayrılıklar yaşadım, hiçbir araya gelmediğim.
Kardeş dahi olmadığım aynı yolda yürümediğim.
Hep kendime söyledim dinlemedim dizimi döverken.
Bölük bölük olmayı hakkettim sevmeyi bilmeyenlerce.

Bütün sözler senle ilgili.
Her şey bir anda başladı.
Vardı bir zamanlar acı.
Unutulduğum yerde buldun.

Yine bahar geldi yalnız kışın tenhalığından çıkıp geldi.
Yıkıntı yangın yeri uzaklardaymış, gömülü gibi geldi.
Gitmez diye bildim karşımda kaldı, sefil ıslık sesi.
Taşlı yollar bilirim yakamozlar maviden yansır siste.
Ay gökyüzünde senfoni yönetir şölen var gökyüzünde.
Hangi yer hangi sokak farkı yok kızıl aynı kızıdır.

Senide vururlar demediğim bir an kalmadı.
Bilmesin kimse, seni sevdiğimi kalsın bende.
Şakaklarımdan akan yağmur mu bilmesin.
Sende benim gibi ol böyle kolları koynunda.
Ağzı açılmaz hüzünlerim var yaradan bereli.
Tek kelimelik çizikler, derinde ve cana yakın.

Sonra bir çıktı kırk parçaya böldü.
Mahzun daha önceden de kırılmıştı.
Bastırılmış saklanmış ne vardıysa koptu.
Yürek bu öylesine yenilenmez art arda.
Aldatılmak ruhça nasıl koyuyor insana.