Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Sen bana olmaz demişsin duydum, olsun.
Sığmadı işte yağmur damlaları şehrime.
Sağanak yağmurlarda yıkasın sokaklarını isterim.
Asi rüzgarlarla el ele tutuşum sende kalsın.
Yağmurun yükselttiğini rüzgâr kessin.

Her gören kolay sanıyor beni.
Başıma gelen gelmesin, sizden beri.
Azıcık düşünse, bir tek biri.
Lafın güzel olsa da arkadaş.
Hadi sen beni kendin gibi düşün.
Çözülür mü bak bu karmaşan.

Vermez artık sessizlik endişe bana.
Kime neye sebep bakmaz oldum,
Gözünü kaçırıyor resimler benden.
Kesin kara kediler uğraşıp durur.
En son ben yağmura bakmıştım.
Çırıl çıplak safiyane bakışlarımdan.

Yürürken aniden söndürülmüş mumdur hayatım.
Kötülük anidir, tutarsızdır düzen, ahenk sevmez.
Her şey yolunda gider sanırsın sarsar seni birden.
Ne dökülüyor senden bekler, gaye ters düz etmek

Nasıl boğulur insan karada bilirimsin.
Gör şehirde çığ üstüne düşeni.
Rüzgârın yaprak gibi savurduğunu.
Bilirmisin hiç gönüldeki zelzeleyi.
Güvensiz yerdeki inşa ettiğin evi.
Gördün mü kolu kanadı kırık olanı.

Evet diyebilirsiniz, nasılda aldattık.
Hiç fark etmedi oysa kötüydük biz.
Bin türlü hile hurda yetmez gibi.
Düşürdük onu oltaya biz.
Gelip gittiniz hiç değiştirmeden oyunu.
Vallahi hep farkındaydım bu oyunun.

Biz sığamadık, yer bulamadık bir kenarda da olsa.
Başımızı alsak gitsek buralardan uzak diyarlara.
Kalabalıklardan uzağa kaçsak, dağ başı da olur.
Yeter ki uzak olsun, belki de olur deniz kenarı.
Dolandı bedenimize yalnızlık olur buna sebep.
Sayıl günler geçmiyor başlıyor yeniden yine hep.

Yüklenip geliyor gün biterken yumru yumru.
Hasretine yandıklarım vermezler ki bir damla su.
Sesiz geçiyorum odalardan salonda ağlayan ruh.
Benim için, geçerken aklımda ölüm uykusu gibi oldu.
Bir ağırlık var hisler çalkalanır dolar salona duygu.
Yenilgilere doymuş bir pehlivanım edasında ben.

Bana pürüzsüz sevgiler lazım.
En berrak, bakabilen gözlerde.
Sokaklar dolu fasa fiso ile.
Mevzide yatmış her biri avcı.
Sevebilmek değil amacı.
Yaslanmak diler.

Yürür vakit tamam küçülür kayboluncaya kadar.
Sen seni uğurlarsın, yanında durmuş gölgen var.
Saçmalıklarından, sen böylemi değer verdin bana.
Sıradanlıktan öteydim anlıma böyle dokunmasaydın.
Gözler yaşardı mı buğulanır kısılır küçülür göremez.
Her şey ayan beyan olsa da anlayamaz bilemez.