Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Düştü yol değil ilk sevdan dağ yamaçlarına
Kavruk otlar gibi tutuşmuş yanıyor için için.
Sam yeli yüzsüz, külleri har eyleme dur.
Vakit bırakmadın pınar başlarında ömrüm.
Kurur uğradığım, bu kaldı elimde bir.
Gülmesin mi yüzüme gül yüzüyle yar.

İyi değilim bugün Mira.
Saymıyorum uykusuz geceleri.
Çoğaltıyorum sanma hüzünleri.
Kıstım bil ki binlercesini.
Kendime bile hatırlatmıyorum çoğunu.
Başımda, kalbimdeki kadar boşluklar.

Gençliğim uzak duruyor benden uzun uzun.
Sevgisiz kalmış belli, kaçırıp gitmiş hevesini.
Ne hicranlar ne baharlar kaybetmiş besbelli.
Akşam oldu mu her şeyi alıp gider bir unutuş.
Günü beklememe müsaade etmez bu hüzün.
Yalnızlık iyice derinliğine çekmiş sanki beni.

Bu şehirden gidiyorum ardımda kaldı nazlı bahar çiçeği.
Uzağımda kalacaksın bir yanımda kalbime astığım resmin.
Yalnızlığım her zaman ki gibi bak gülüm kalıyor yanımda.
Hiçe saydım gecesini gündüzünü, yıldızına güneşine bu şehrin.
Bir veda edemedim yanımda kaldı o güzelim iki gözün.
Kalmak mı denir asılımı kaldım giderken gözüm kararır.

Bİr gün elbet kelimelerin tersine döner.
İyileşir elbet sinemde bıraktığın yara.
Senden yüzüme bakmayan kalsa da hatıra.
İçime huzur veren sesin var kulağımda.
Bir düşün geride ne kaldı şuracıkta benim.

Akşama ait kaldı günlerim.
Nazlanıyor güller bana.
Aydınlatmıyor günümü gül.
Her gün sadece düş kadar.
Hasret ayağımda pranga.
Kalbimde kaldı rüya.

Işığa küsmedim olsa da her yer yağmur.
Olsun rüzgâr getirmese de senden haber.
Şarkılardan dinlediklerim azaldı şimdi
Benli senli söylemiyorlar çoktan beri.
Nehrin ağzından bekliyorum bazen.
Bir gül geçiyor tutuyorum denize gitmeden.

Kırıldı işte yeni filizlenmiş gülün ince dalı.
Bekle ki öldürecek içinde kalan yasın.
Göçer içinden dört mevsim, neden azaldı.
Huzur ele gitti sende bir damla tat kalmadı.
Bülbül güle vurgun, o vurgun sana sanma.
İsteği gelir vefasızlığı çıkarda karşısına.

Aşina oldu her şey ayan beyan.
Aldanırım sevgilerden, etme sakın.
Bir ahım kalır başkada yok bilesin.
Sonra kelimelere kapılır giderim.
Ettiğinle kalırsın sen baş başa.
Kuşlar getirmez sana haberimi.

Gül suskun.
Tarumardı dün
Rengarenkti, öyle kaldı hatıram.
Sararmış çiçekten yok umudum.
Kalmadı tükendi gün be gün.
Ağırlaşır içim, dışım.