Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Göremiyorum nedeni belirsiz
Sana ulaşan yollar bulmak imkânsız.
Yüzüne ulaşmak na mümkün.
Sevdiğimi söylemek çalgısız.
Bağıra bağıra kaldım, işte nefesiz.
Bülbül olmak neden zor anlayamadım.

Sen hep gülümse bana, her vakit.
Aklımda kalsın silinmesi diye değil.
Ben zaten hiç unutmam seni.
Güneşin ayın yıldızıdır, gülüşün senin.
Başka gülüşler bul ara sıra.
Gözlerinin içi gülsün bana.

Ben gülü sevdim yoklayan beni tebessümle.
Kalbime gelir renkli dünyasıyla birlikte.
Bir başka olur benim sevincim bakarken gözüne.
Sanki ilk onun yüzüne değmiş yazın serin meltemi.
Hangi çiçek, hangi demet cüret eder ki.
Kıyası mümkün olmayanla kıyaslasın kendini.

Nerede gizlendin de sana açık kalmış rüyalarım.
Ben seni hasret saatlerinde beklerken gelmedin.
Başım alıp gitsem karşımdadır insafsız düşler.
Benim olsun diye çırpındığım saatlerim var.
Toysuz günler kaldı, geçti deli rüzgârlı günler.
Susmasam, tatsızdır ağzımdan çıkan kelimeler.

Gün sabah vakti, tan zamanı.
Varla yok arasındadır ışık.
Yüzünün aydınlığı var Mira.
Sonra ellerini, hatırlarım.
Durup dururken değil.
Ki saçların sisler kaldırır.

Yeni vakti zamanın, kalmadı mefhumu.
Bende ana çevirdim en durgun yüzümü.
Şimdi ben bir de en zifiriden kurtuldum.
Yarınıma hep olsun diyerek günaydın.

Mavi pencerene çık artık ne olur Mira.

Güneş uykuya dalmadan güzel bakışıyla bakar.
Gezinir gölgesi son bir bakışla bırakıp gitmek.
En güzel bakıştır her mevsim dillere destandır.
Masallara konudur tekrarı var bilmez bezmek.
Giderken ardında bırakır sularda yansır dolunay.
Kendi kadar olmasa da yaverinde de hayat var.

Benim gözlerime bir sen bakmalısın Mira.
Durdurmalısın benimle apansız saatleri.
O kadarda muhtacım ki ben, buna.
Kalmışım can havlinin tamda kıyısında.
Durduğum yerde her şey sağır, dilsiz.
Bir mana bulamıyorum, bahanesizim.

Şimdi alıp gidiyorum sende kalmış gözlerimi.
An kararır gölgeler artık serinlik verme kimseye.
Dökme kalpler kaskatı, şekil vermek imkânsız.
Birde gün üstüne gün yaşanıyorum birbirinden farksız.
Uğurlayamadıklarım var ellerim hep havada.
Boşluk içimi acıtıyor kasvetin tenhasında.

Tesadüf müsün yoksa bilmediğim şansım.
En uzun gecenin andından mı geldin.
Bu kadar iyi gelecektin de nerede kaldın.
Uyum mu sağladı ruhunla, ruhum benim.

Koca bir mevsim yıkıldı geldi baharım.