Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Kenan Gezici

Bende herkes gibi çivi çakmadım hayata.
Belki de küçük bir topraktan gayrı düşmez payıma.
Şehir efsanesi gibi değil bakışım benim.
Varsa göğsüm dışarda uzun uzun beklerim.
Senin için korkakça, sinsice, ürkekçe bilmediğin için.
Kömür karası gözler titrek endişelidir onun için.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Bir bahar yanmış aşkın diyarında.
Yanmış kül olmuş, solmuş sararmış.
Uğramamış kimsenin gönlüne.
Erken gelmiş kışı, ihtiyarlamış.
Ne ilgi görmüş, nede alaka.
Görse eğilmeden geçip gitmiş.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Ben daha yokum, boşluklara bırakıldığım yerde kaldım.
Sevinçlerim kursağımda, bir yer bırakır hep bana.
Aradığım yollarımda sayısız barikatlar kuranlar utanın.
Savunmadım evet kendimi çünkü, kaldım çıkmazımda.
Donuk bakışlılar anlasın diye beklerdim belki beni.
Bilemezdim, nerden bileyim böyle iki bölüneceğimi.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Ardından derin bir sessizlik buldu beni.
Ölümü bekledim, bekleyenlerle birlikte.
Bekleyenler daha korkunç ölümden bile.
Hiçbir açıklaması yok nedensiz sebepsiz.
Ecel gelir edinir türlü türlü bahanelerle.
Herkes için geçerli olur belli rutinlerle.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Öğrendik geçte olsa,
İyiler ne durumda.
Kırıla kırıla birikir,
Yürekler param parça.
Masallarmış aslında,
İyilik hep yetim kalmış.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Dönmek ilk karşılaştığımız an.
Ömrümde bir kez çıkar karşına.
Durup durursun, bulursun beni.
Belirirsin yanımda gözümün ilki.
Sonsuza dek ufuk gibi sonsun.
Dünya dar geldiği an inan.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Öğretiliyoruz bak işte.
Zaafımızın en büyüğü meğerse.
Sunduğumuz sevgi, sevdiğimize.
Ağır ağır ödetiliyor.
Sevdiklerimiz bize.
Feda ettiğiminiz, kendimiz.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Bir deli sevda esmiş gelir geçer içimden.
Son rüzgardı geliyor, kalmış sonbahardan
Her şeyin olduğu yerden şuracığımdan.
Yanarım har ateşlerden, ben neyleyeyim
Gönülde cılız ot bitmiş hastalıklı vesselam.
Bana siper olmaz gül, ağacın yaprağı.

Devamını Oku
Kenan Gezici

Bir baharsın bilmediğim.
Kör edebilecek nimet.
Öpüp başıma koyduğum.
Kışın kaçtığı cemre.
Haberim hep var.
Dinmez göz yaşı, nankörün

Devamını Oku
Kenan Gezici


Üzüldüm oysaki bende hiç tükenmez sevinç vardı.
Sonra derken nöbet tuttu durmadan başımda hüzün.
Yoruldum bu kadar dayana bilmeme küskünüm.
Birde kızdım bana, çözebilirim dediğim gücüm.
Nerden bilebilirdim bu kadar kırık dizlerim.

Devamını Oku