Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Seyredecek güneş, gün batımında kalmadı.
Gün ağarırken, gün batarken görmek ne mümkün.
Akıyordu güzellikler daha öncesinden dağlarda.
Yaşamışız yaşamak için, güzellikler vardı eskiden.
Kaldı kalacak ne anlar ne zamanlar geçip gitti.
Varsın olsun dedik hesapsız kitapsızların.

Kim kimin ne yaşadığını bilmesin, umursamasın.
Isıtmaz soğuk yalancı kelamlar, en doğrusu bu.
Üşüsün bu dünya kalmasın, kaybolup gitsin mana.
Şairler sussun, ressamlar çizmesin çiçek, dağ, kuş.
Manalı bakan gözlere ceza yağsın en okkalısından.
Sevmek diye bir şey olmasın robot gibi yaşasın insan.

Var git diyemedim.
Bakışların vurdu beni
Zülfün bağladı,
Rüzgâr aldı beni.
Ben mi bilmedim,
Göremedim.

Mestim bugün uyurken tüm dünya.
Yaşamak güzel üstelik bu havada.
Herkes kendinden bir yol tutturmuş.
Yalnız alçak adımlarla dolaşıyormuş.
Çağırır türkülerle bir başkası, kaybedileni.
Asla bu denli güzel haykıramaz el eli.

Zaman önümde parlıyor yayılıyor ışıklar.
Yollar daralsa da sokakların kalır çıkmazı
Benim sevdam bir dağ, koca bir yürektir.
Sevemeyen aptal bana yaklaşmasın sakın.
Ezmeden, ezilmeden gelmesin biri sakın.
Sonra ömrüm tükenir anlatamam kendimi.

Biraz nasibi olmalı insanın.
Biraz şansı tabi ki, biraz da kısmet lazım.
Çokta önemi yok ufacıkta olsa iyidir.
Olmayınca neden olmuyor demediğin.
Olası tüm denklemlere neden demeyeyim.
Her şeye ulaşmamak, dişimle tırnağımla.

Ar ederim şikâyet mi eksik olmaz minnet gülüşümde.
Gelmese de niyazım olmaz müfrit isteğim yardan.
Nedamet etmem budur benim hayat-ı gayem.
Medet dilendim oldu, vakti zamanında yardan.
Gördüm la beşerde bir zerre insaf ne merhamet.
Koymaya gör, tahtı gönülle hak etmeyeni.

Küçücük şeylerden mutlu olmuşum meğerse.
Çocukluktan mı kalmış, yoksa hiç büyümemişim.
Nedense olmadı hiç hafızamda çokça istemek.
Etrafımda hep çok isteyenler mi oldu acep.
Gözü, gönlü doymazlar mı oldu etrafımda hep.
Çok abartmışım küçücük bir gülümsemeyi.

O yar taş gibi olmuş, bana yabancı.
Bin sevgiliyi reddet im oda gördü.
Serdi ortaya yere, sere serpe olmadı.
Düştüm delinin, hoyratın eline.
Rezil rüsva etti yetmedi herkese.
Aklımla oynayıp durdu, onca deli.

Sana bir gün öylesine bir yerde rastlasam diyorum.
Aylar geçti kar örtse de ayak izlerini yine de bulsam.
Ne kadar uzağa gittin be böyle, yokuşa sürdün gittin.
Oysa ben hiçlikte, tohumdan yetiştirdim bin fidanı.
Sözler söyledim bağırarak çizdim resimleri, bazıları afili.
Seni anlattığımda bazen, şiir yazıyor sanıyor bazıları.