Halbuki bu kadar hengameye gerek yoktu.
Gözlerim neden gördü bu yere batasıca karanlığı.
Işık varken, sevgi varken yakıştı mı bu olan biten.
Her şey olası depremi işaret ederken.
Saklıydı, riyakâr gülüşlerini beklemedim.
Hesaplı, yalana bulaşmış, hep acıtan.
Anlamsızlığa isim verdiğim zamanlarım oldu.
Kıstırıldım haince sağımdan, solumdan.
Oysa ki duru berrak bakışlara sevdalıydım.
Hazin sonu hazırlayan düşlerimin kurbanıyım.
Gölgeler yıkılıyor bir bir taş üstünde taş kalmaz.
Biri durur sırada solmuş sararmış ötekisi başlar.
Benden değil bunu bilesiniz; üzüntü beni unutmaz.
Birde renkli resimlere sorun, beni hep anlatır onlar.
Her şey ovada başladı, ben dağa çekmedim ki.
Bin kusur bulundu serin sudan güzel ağaçlardan.
Düştü artık akşamlar yakamdan.
İki elim almıyor başımı, avuçlarımın arasına.
Seni düşünmüyorum, başucumda.
Dalmıyorum uyanık kasvetlerin şafağında.
Dünya dar gelmiyor artık inan.
Dönmüş zaten karışık her şey yün yumağına.
Hayalini mi sürüyoruz bu hayatın.
Gözler görmüyor kuytularda gizli.
Yaman bir çetrefil içinde düşmanlar.
Tökezlemen kimseyi ırgalamaz.
Nesli tükeniyor insan, an be an.
İçimize düşen bencillerdir, sebebi.
Senide vurdular ey kalbim.
Dün, bugün.
Gölgeler arasından geçtin.
Ve de tanınmaz haldesin.
Göreceğin yok, bundan sonra.
Döneceğin kimse yok ısrarlı.
Yeryüzünde nasıl bırakmış bir iz.
Meçhuldür kaç bahar gelir gider.
Bilirsin sel taşkın gelir geçer.
Olduğu an, düşmemişsen eğer.
O zaman gül güle bildiğin kadar.
Gülüşün mü çalındı üzülme sakın.
Her şeyi yazdım bir yaprağın üzerine.
Kısacık cümleler yeterli bana.
Kızıla çalmadan çokça zaman var.
Bakmak gelmedi aklına senin Mira.
Yeşermiyor artık saksıda kalan.
Büyütemedik işte en kutsalımızı.
Ne kaldı ki heybemde tebessümden başka.
Kaldı çoktan geride şamatacı mutlu anımda.
Sen beni kimse yokken gör bilsen çok sessiz.
Söylemiştim beni bu kadar bırakma bensiz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!