Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Şuramda titrek pırıltılı, bırakma endişesi.
Göklerin yeni baştan kurulma anı geçmesin.
Baştan gelen haksızlığa, asla etmedim kabul.
Huzur ararım, yanı başımda anlam veremediğim.
Kurulu düzene, sığ anlayışa oldu bir isyanım.

Şimdi ben bekledim aynadan yansısın gülüşüm.
Her şeye rağmen bir tebessüm gelsin kendime.
Öğrenmek gerek, direnmek kendi kendine.
İnadına inatlaşmadan gözlerinden akan yaşa.
Saklayabilmeyi insan dolmadan, taştırmadan.
Artarak diken gibi saplanan acıyı hissetmemeyi.

Yine endişeler yanı başımda dolaşır.
Harap olmuşum kimsenin değil ki umurunda
Ansızın ayaklarıma mı dolaşır ağır ağır.
Üzülmek, kırıklık işte o bir bana kalır.
Korkarım yine toz duman uçsuz bucaksız aman.
Yaşamak tekrarı mı oluyor böyle mi olacak.

Senin gönlünde kurduğun cahilin elinde.
Kendini kaybeder yozlaşır döner zulme.
Buht ile gez, zannetme ki akıl yok cahilde.
Zanneder kurnazlıktır, onun aklındaki gerçek.
Yontar her zaman kendine keser misali gibi.
Her dediği gerçektir kabul etme gör başa geleni.

Düşmez mi içinize bir sızı.
Sesime olmak böyle, sağır.
Güzel günlerimiz olmadı mı?
Bu aralar yoksunuz, hiçbir yerde.
Yeniden başlayacağım desem.
Telaşsız korkular var elimde.

Her an daha keskin yaklaşıyor.
Sevdim, amansız kokusunu.
Kabullendim ben bu sonu.
Koynumda saklıymış olası.
Demir şıngırtılarıydı hayatım.
Yaşayan ölüler kaybetti ışığı.

Her şey önceden belliydi ayan beyan.
Yolun açık, benden yana huzur senin olsun.
İçinden geçtiğin her yol, dolsun umutla.
Çiçeklerle karşılan, her yolun sonunda.
Her istediğin çıksın karsına en kolayından.
Gam keder uğramasın kalbine umarım.

Anladım su akıyor, rüzgâr esiyor.
Biçimsiz yollar daralıyor.
Sağ kalmayı zor etmiş gibiyim.
Gidersem anımsayan olur mu ki.
Emin değilim.
Saflığın nedenini anımsamıyorum.

Bana inat yağıyordu çok yağmur.
Bilmez ki içimde sönmedi yangın.
Su söndürür sanıyor, lakin aldanıyor.
Peki gözümde akan yaşa ne demeli.
Ya kalbime batan cam kırıkları.

Tekrar yaşamayacağım biliyorum.
Katilimi affetsem tekrar ölürüm.
Kol geziyor sinmiş köşe başına.
Bir affıma bakar, belindedir kama.
Evet ölümü özledim vakitli vakitsiz.
Silinsin anlımdaki diye beklerim.