Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Savrulurum birinden öbürüne sürüp gidiyor.
Devrilir kocaman, usulca uyanık kalamıyor.
En sonu başta yaşıyor ucu görünüyor yollar.
Uzak bilmediğim bir yer her an oradayım.
Mor dağların olduğu yer benim yurdum.
Şimdi düzlüklerde yürümek nede zor.

Artık vakitsiz zamanları yaşıyoruz.
Yarım kalan gün öteki güne devrediyor.
Baki kalanlara kalsın dünya, önemi yok.
Benim gönlüm Artos’ta kaldı artık.
Gümüşi kaldırımlar sizin olsun.
Nede olsa konfetilere hayranlığınız bitmedi.

Bir tek yaz sıcaklarında sevmedim denizi.
Mavi açık, lacivert bir tek denizde güzel.
Karanlıkta ne güzeldir dans eden ışıklar.
Kalbimde yer eder sabah tutarsa ilk güneşi.
Dalga çarparken taşa kalır mı ki içimdeki hasret.
Deniz bir şair türkü söyler büyüler bizi.

Damla damla düşmese göz pınarlarından göz yaşı.
Kim bilebilir ağlamayanın çektiği onca yükü.
Anlatmanın bir başka yoludur dökülen göz yaşı.
Kendiyle meşgul anlamayana, ne anlatsın göz yaşı.
Dünya kalanlara düşmüyor yalnız kalınca anlarsın.
Bulut olur bazen birikir düştü düşmek üzere.

Nehir gibi akar gider gerçi olmaz karımız.
Karışsak ta toza dumana, gönül sızlamaz.
Gönülden sakladık, açık olmayan gönülle.
Israrımız boşunaydı bir an kalpsiz Gönülle.
Alacağımız bes belli oldu, maalesef ortada.

İzler kalıyor izler.
Sokakta, evde birde bende.
Gecelerden kalma.
Bir yanda bıçak kesiyor,
Bir yanda nükleer bomba.
Ağzı açılmamış mektuplar,

İzler kalıyor izler.
Sokakta, evde birde bende.
Gecelerden kalma.
Bir yanda bıçak kesiyor,
Bir yanda nükleer bomba.
Ağzı açılmamış mektuplar,

Dikilmiş incir ağacı baca tütmez.
Sevmeyi bilmezsen ocak söner.
Buza kesilmiş soba lala dönmüş ev.
Densiz kulak kabartmış göz süzer.
Dalaşır herkesle niyetini bel eder.

Gidiyor büyüsünü kaybedenler.
Yitirilmiş kutsal sayılan hazineler.
Yağmurdan ıslanmak zevk vermez.
Ot kokular toprak kokusuyla birleşmez.
Güneş kavuruyor durup dururken.
Koca yalanlar içindeyim hapis.

Düştü yol değil ilk sevdan dağ yamaçlarına
Kavruk otlar gibi tutuşmuş yanıyor için için.
Sam yeli yüzsüz, külleri har eyleme dur.
Vakit bırakmadın pınar başlarında ömrüm.
Kurur uğradığım, bu kaldı elimde bir.
Gülmesin mi yüzüme gül yüzüyle yar.