Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Adın geçiyor bazen gözlerim durağan.
Aptal bir gülüş duruyor, ben farkında olmadan.
Aynaya baksam bile fark etmem.
Çocuklaşıyor yüreğim.
Büyümek istemiyorum o an.
Nasılda sana güveniyorum bir bilsen.

Tüm gayretim etmedi bütün param parça olan yüreğimi.
Bakmaz artık pencereden, ne gün ne gece olmuş hep aynı.
Gülüşler artık mazide kaldı, ağlayışlar neden uğramaz bana.
Bir ikimiz kalsaydık, kavuşsaydık al göğsünde, aynı vakitte.
Yağmur çiseliyor öğle kal, değiştirme sen ne olur zamanı.
Güller bitiyor şu paramparça, dokundu mu senden bir buse.

Sen sarılmadan nasıl düştü yüzüne tebessüm.
Kaç zamandır yüzüm asık soyunmaz mutluluk.
Sıkı sarılsam kayar düşer yerinden edilir hüzün.
Beton çatlatan buz erir, senin sıcaklığından.
Karışır nehirlere yalnızlığım, buhar olur, bulut.
Bir can olmalı canandan, sen yanımda olsan.

Sana bir öpücük verdim zor günlerimden kalma.
Bilirim eskilerden kalma, uzunca yalnızlıkları.
Gönlüm mü yaşadı sanma ki unuttum umudu.
Körsem, sağırsam yine de taşırım yanımda onu.
Gün be gün büyüyor dudağımda kalan hasretin.
Nasılda içime düşürdün neyim, kimim ben.

Ayın ışığı değmiş yüzünle bu akşam yürüyeceğim.
Edremit’te, sahil yolunda çırpınan dalgaların kıyısında.
Senin adına konuşan dalgaların bozduğu sessizlikte.
Uzun uzun yürüyeceğim senle kalabalıksız ve yalnız.
Yıllar önce izlediğim siyah beyaz filmlere özenmişçesine.
Hasretle ellerin kalır uçuşan kalbimin yanında, koynumda.

Senin gözlerinde kalmış uzaktaki deniz.
Anımsarsın her defasında, yağmur yağar.
Dalga ve deniz eşlik ediyor, rüzgarla.
Yol almak istiyorum gözlerin çağırır.
Gözlerin duru bakışların en saf haliyle.
Seninim tarifsiz, imkânsız bir hayalim.

Yanıyor yüreğim, çöller olmadı serin vadim.
Ha bir dağ başı ha çöle düşmüş gibiyim sanki.
Birde zaman unutturur yalanların batırdığı aşkı.
Bıkmaz kelimeler, susmaz her fırsat verdiğimde.
Adını haykırıyorlar karda, çölde kardelenler.
Sen gözümün bebeği olmadın, uzak dur öğle.

Gün gelir uğrarsın rüzgarlar seni alır.
Habercisi olur rüzgârın ev kokar.
Günleri aydınlatır senle rüzgâr.
Neden bilmem her sevilen uzaktadır.
Deniz uzakta, mavi uzakta, sen uzakta.
Rüzgârın eli değer omuzuma.

Seni bilmem ama ben fark etim.
Kaç gecem çölüdür, sensizliğin.
Anlaşılıyor, senin bir bakışından.
Kurduğum kısa cümlelerimden.
Kızarmasa bozarmasa yüzüm,
Uzun uzun bilesin konuşurum.

Gülüşünde sen saklayamadın baharı.
Açar kır çiçekleri en başta gelincikler.
Gül ile başlar güller açar sen gülünce.
Bilmeden nasıl yaşandığı umutların.
Bir parça candan bulut oldum seninle.
Sen ve ben rüyalarımda hep gördüğüm.