Takıldı taş plak çalıyor Ferdiden.
Bu günmüş gibi, geçiyor gözümün önünden.
Umudumuz olmasa da, sevmek güzeldi eskiden.
Sevda bir tutkuydu beklemek yeterdi o günlerde.
Bakarken sevdanın gözüne,
İçin bir hoş olurdu, her daim.
Ellerin fısıltısı ne gür çıkıyor benim feryadıma karşın.
Kıvrım kıvrım dolanıyor birbirine en çok benim çığlığım.
Pusu kurmak avcının karı şimdiki insana yakışır mı?
Ondan dolayı her ne bulduysa toplar ilkeli inanın.
Avlamak toplamak şimdinin değil iş bugüne mi kaldı.
Fırsatlar kovalıyor bugüne ait olmayan zihniyet.
Takılıp kalmış zamansız ortasında.
Bu vakit biliyorum ait değil bana.
Benzim solgun akmaz kan damarımda.
Söylenecek laf değil zemin kara.
Söz çıkar, ne kadar çirkinse büyür.
Kaybedilenler sefil, söyler küfür.
Her yanım uçurum.
Eskiden değildim böyle.
Ne yapsam boş şimdilerde.
Her an tedirginim.
Eskidim.
Hafif rüzgârlardan yıkığım.
Ve sonra birdenbire kopuverdi.
Aniden hiç gereği yokken.
Bir daha nedense benzemedi.
Yaşadığımız günler.
Geride kalan günlere.
Hadi gidelim desek mutlu günlere.
Küskünüm ben bana tükettim gençliğimi.
Geçmez hayal kırıklığı kalır yatıya.
Bağrıma saplanan ok maalesef benim.
Pişman etti beni odalar, vitrinler, salonlar.
Dilediğimi yaşamak nerde, ettim beni köle.
Benden yana düşünür diye düşüncesizler.
Bir sabah, birde sonra dağ, taş, toprak.
Birikmiş kollarımda inceden, hangi kül.
Kalmışım uzakta yar sevdadan habersiz.
Düğüm düğümdür yollarım senden ırak.
Ne bitmez çileymiş bir başıma yarensiz.
Dinlemez gönül serseri bir de akıldan uzak.
Uyumasın gece, yanında olmasın hiçbir kimse.
Ne söz ne muhabbet bulamasın bir tek kelime.
Donuk kalsın askıda, bakarken odanın tavanına.
İstemem gelmesin, getirmesin gözler gözleri.
Duyulmasın duymasın yaklaşan ayak seslerini.
Bir gelen geçen olmasın kalsın hep boş rüyalarıyla.
Koşarsa bir gün canım.
Terk etmektir kastım.
Bugün o gün olabilir.
Biliyorum dolanır etrafımda.
Uygun adım gezer ölüm.
Yandı tükendi.
Sen de bir gün ölürsün, ey acı unutma.
Yemeden içmeden kesilirsin mutlaka.
Akşamların uzar da uzar gündüzü özlersin.
Takatin kalmaz yürümeye, engel dizlerin.
Durup dururken kendi kendine konuşup ta.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!