Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Bozuldu tüm oyunlar yarayı saracak elbet çaput.
Kırk haramileri çok gördüm çiğ etimi yerken.
Bütün kapılar kapanır var tabi ki ilahi adalet.
Ne sandınız öldük mü, gördünüz siz çakırdiken.
Bin parçaya böldünüz yine sardık yaramızı.
Oturun ağlayın dün erkendi, yarına geç kaldınız.

En uzun saatler düştü payına geceden, gündüz.
Vurgun yemiş bir sevdanın, yalnızlığın ve hüznü.
Karabalıklarda süzülür ışık, kalır kendisine loş.
Uzansa tutunamaz kayar gider parmaklarından.
En beter acıyı yaşamış tabiattan bir de insandan.
Yürümek ağlar gibiydi, koşmak ise hıçkırıklar.

Ey sevgili hediye mi göndermişsin, doğum günümde.
Bir kuş olmuş uzaklardan uçup gelmiş kondu yüreğime.
Bütün hediyelerden en çok bu bende, en değerli.
Kimse sorması halimi, ahvalimi bir sen sorsan yeter.

Konuşmak anlatmak anlamını yitirmiş.
En haklı olmak iş yaramıyor bu aralar.
Üzülsen fark eder mi birileri.
Öfkeye dönüştü mü olur tepkileri.
Kimin umurunda kaç parçaya ayrılmış.
Atmadıysak bak seni uçurumdan.

Akşam eve gitmek istemiyorum.
Sabah evden çıkmak;
Aklımın ucundan geçmiyor.
Tuzla buz olmuş aklım,
Parçalarım kaybolmuş pazılım
Ama bir bakıyorum sokaktayım

Gülücükler nede güzel yükselir.
Şen şakrak bahar daldan dala.
Korkunun zerre faydası olmaz.
Susmak bilmeyen anlatmaz.
Efsaneler diyarından bizleri.

Ne ay ışığı ne güzelimden yıldızlar.
Düşmez gönlüme güneşten sıcaklıklar.
Habersizdir güneş, ışığını aldı ay.
Güneş olmasa ne olur ay.
Kırgın kalacağım ben artık sehere.
Doğmasın artık ne olur bir gün güneşte.

Geçen geçti önümüzde ukbade istikbalimiz.
Yana yana içimizde har, uzandı ahu zarımız.
Göçen göçtü giden gitti kalmadı bir fırsat.
Alacak son nefesti, vicdansız aldı gitti.
Kanun, düzen değişikti de karga oldu rehber.
Düzen, nizam, ahenk bozan bıraktı bir eser.

Değmesin kimseni kulaklarına benim sesim.
Yürüdüm çekingen adımlarla sesiz ve ürkek.
Benzer hasret, memleket sevdasına bu yürek.
Vazgeçtim uzun uzadıya sürüncemede sevdaya.
İçli şiirler yazmam yeterli olur, bir daha.
Sırtımı yasladığım buzdandır soğuk bir kaya.

Güneş inmez, dokunmaz suya.
Ay yansısın gitsin bulutlar.
Kodular bir şeyleri habersizce.
Yakışmıyor sırra kadem basar.
Namert kaçar, mert dayanır.