Sonradan başladı.
Kıymetini bilerek yaşamanın.
Bir ucu yorgunluk birikti.
Birazda nede olsa hüzün.
Kayıp gidiyor bak.
Geriye bakmadan ömrüm.
Bana böyle bakma cezası büyük olur.
Belli etme sakın sevdiğini ne olur.
Bir fırtına gibidir yüreğim akıp gidiyor.
Tüm seslerin arasında kaybolup gidiyor.
Dağlardan derelerden uğultuyla karışıp.
Akıp gidiyor bağırta bağırda yalnızlığım.
Sessizleri aşındırmış, hüznündü elleri.
Alnının ortasındadır talihin kalemi.
Yedi kıta milyonca insan var burada.
Dağınık bir ömürlük var alınlarında.
Yaşamak öylesine kibirlice yaşamak.
Düştü içime bir kor uçup gider benden yine gönül.
Sebep ben miyim bilmiyorum soramam kalır hesap bende.
Yeter mi sandım, gücüm vardır bende değiştiririm.
Guguğun başıma yıktığı yuvama nasıl ağlarım bilemedim.
Halimi soran görmedim halinde bir halisane niyet.
Bir damla artsın payından bana, kederden yükler.
Donup kaldı hareketsiz mutluluk karşımda.
Koparıla koparıla hevesi, kaçtı ne yapsa.
Evlerin önünde kayboluyor ansızın sevgiler.
Masa başlarında yönetiliyor, ait duygular.
Özü kaybolmuş insan bunu ne bilsin.
Oysa izahsızdı, kelimeler kifayetsiz.
Güneş tam tepemde kavruluyorum Mira.
Yokluğun yağmursuz geçen ilkbahar.
Kuraklık gibi her serap beni aldatır.
Vadilerde nefessiz yürümek istemiyorum.
Bölünmüş gibiyim bir yanım su bir yanım sen.
Aramak gözlerini toz kaldırmasa yüreğim.
Biliyorum fırtınalara sabrettim
Doğmadı güneş çoktan farkındayım
Uzaklaşma zamanı çoktan geldi gidiyor
Geçiyor zaman, kalmadı biliyorum.
Tümün memnuniyetlerin sayesinde.
Uyum sağladığım sürece varım.
Neden kelimeler sahipsiz.
Söylense de en güçlüsü, anlamsız.
Kurşuna diziliyor sıraladıklarımız.
Susmak kaldı bu da tek çaremiz.
Değmedi bak bir ömür varlığımız.
Kara kazanlar birer birer kurulur.
Yüreğim dolu dizgin, içinde var senin sevgin.
Kayıyor dünyam ve ellerim senin olduğun tarafa
Elimden bir şey gelmiyor kendimi buldum orada.
Kanıt arama, hiç kuşku duyma düşün bir kez.
Yüreğime zaten bak çoktan ben verdim sana.
Bırakı verdim elimde ne varsa sıkıca sarılmak,
Hükmüm mü geçti elim kolu bağlı iken.
Kıyametler koparıldı bir şey yapamadım.
Aklım gitti bir ara yapacağımdan korktum.
Kuşattı her yeri gün gün zalimin kesik nefesi.
Durduran ah aklım neredeydin, ben olamadım.
Usulca geçmedi paramparça, tarumar eyledi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!