Kenan Gezici Şiirleri - Şair Kenan Gezici

Gün gelebilir, mas mavi hem de pırıl pırıl.
Kelimeler sıkışır an gelir ölüm ölür.
Ben olmacayayım belki de yalnız.
Beyaz düşünceli melekler olacak belki.
Belki de sen olmayacaksın.
Deniz ve gökyüzü bizim olacak belki.

Derinden geliyor güneşten süzülen ışıklar.
Uzakta gelen güzelse kendisi ne kadar güzel.
Düşündüm güneşin kendisini gördüğümde.
Işığının güzelliği ışıklarını süzen ormandanmış.
Kâfi gelmez sadece güzellik bunu bilmeli.
Güzellik süzüldüğü yerden kazanır güzelliği.

Değişen bir şey yok, sanırdım ben.
Kızıla bakıyorum boyandı dallar.
Damla damla yağmıyor, yağmurlar.
Üşütüyor rüzgâr serinliğinden yok eser.
Erken geliyor akşam, geç gidiyor.
Gündüz iyice kısaldı tadı yok.

Dağıldı odağım şimdi ömür bir bahane içinde.
Baştan belliydi sonu, ben kendime demedim.
Giden Yusuf nerde döner mi Kenan’a bilmem.
Ormanımı kaybeden ağaç gibi, erdi nihayetim.

Şimdi her şeyin ötesinde koynumda sisler.
Uzaklaşınca gölgelerin ardında gizliydi tehlikeler.
Bir balıkçı koyunda demirlemek hayali.
Çarpma korkusun, kayalıklar ansızın belirdi.
Biri öteki sıyırdı karina da derin yaralar açtı.
Biliyorum ötesindedir hep hasretini çektiğim.

Sen şimdi filizlenip yeşeriyorsun bende.
Emin değildim hayat gösterecek miydi?
Ayağıma hep taş değdi, senden öncesi.
Sevgisizler türemişti yanımda büyük küçük.
Sahiplenmiştim bir kere zannettim alın yazısı.
İnsan diken üstünde tedirgin nasıl yaşar.

Ne güzel zarif nadide.
Yansımış tutumu yüzüne.
Sabır otağı dinlence.
Gönül yoldaşı.
Huzurumun arkadaşı.
Binlerce güzellik büyütürsün.

Yağmur yağar, rüzgâr eser.
Camın ardında kaldı endişeler.
Serince bir hava kararmış.
Çıkıp karışmak ister gönlüm.
Islanmak yağmurla beraber.
Gel diyor rüzgâr, saçların ıslansın.

Ölü toprağı üstümde rüzgâr alıp götürdü.
Kalktım doğruldum düşer boynumdaki.
Bulaşırım en yanlışınıza dünya tasası.
Seyrederim zevkle bugün uyanış zamanı.
Sessizce dokunurum bir güle bir de çiçeğe.
Bir benimle konuşur kâğıttan hayatlar.

Seni anlatınca neden kalıyorum fersiz.
Her yol sana çıkıyor, oldun gurbetim.
Seninle olan her şeye kalırım kimsesiz.
Kalabalıklar arasında çöker yalnızlığım.