Kaynar Yavaş Yavaş Şiiri - Kasım Kobakçı

Bir ateş yakılır usulca derinde,
Bekler zamanını közlerin yerinde.
İslim tutar yürek bir sevda deminde,
Kaynar yavaş yavaş bu gönül evinde.
*
Makineler inler duyarsın sesini,
İslim tutar demir atmak için kini.
Büyür göğüsteki o umman engini,
Umut delip geçer o kalbin bendini.
*
Vapur düdüğünü çalmadan az evvel,
Güç toplar motorlar titrer o koca el.
Birikmiş hevesler döner olur bir sel,
İslim tutar zaman yıkılır her engel.
*
Sular fıkır fıkır kaynar derinlerde,
İslim tutar heves bu gergin günlerde.
Güç birikir hemen o ıssız yerlerde,
Umut demeti var parlak fenerlerde.
*
Hazırlık yapılır bitmez bu geceler,
İslim tutar akıl çözer bilmeceler.
Dağarcığa siner o gizli heceler,
Şiirler dokunur aşar dereceler.
*
Uyanmak için hep uyumak gerekir,
İslim tutsun biraz hayaldeki fikir.
Demlenen neşeler içinde birikir,
Taşar yüreğinden o coşkulu şiir.
*
Basıncı artarsa o daracık kabın,
Patlamak üzere coşkusu hitabın.
İslim tutar hayat içinden serabın,
Çıkar yol bulunur sonunda hesabın.
*
Hazır olmak için günlerce bekleriz,
İslim tutar içte sabrı ilmekleriz.
Sonra bir an gelir kanatlar ekleriz,
Uçmaya hevesli gökleri süsleriz.
*
Toplanır enerjin en derinden taşar,
İslim tutar sevgi karlı dağı aşar.
Vakti geldiğinde bu yürekler coşar,
Mutluluk peşinde hiç durmadan koşar.
*
Çalışan çarkların ritmini bulması,
İslim tutan ruhun sevgiye doyması.
Büyülü bir andır hayali kurması,
Zor gelir insana yerinde durması.