Şiir yazmaya İmam Hatip Lisesi ortaokul sıralarında başladı. Bir süre yerel bir radyoda şiir programı hazırlayıp sundu. Otuz senelik şiirlerini bir araya topladığı „Ömrümün Son Akşamı" adında bir şiir kitabı bulunmakta.
Hayvanlardan öğrendik pek çok şeyi
Kuş gibi uçmayı, balık gibi yüzmeyi
Öğrenmedik elbet yetim hakkı yemeyi
Aklıma geldikçe utanasım geliyor
Bebek ortada kalmış, anaya muhtaç
İçimde bir yangın yeri
Söndüremem ben Allah’ım
Ömrüm geçip gitti geri
Getiremem ben Allah’ım
Sen bilirsin içimi dışımı
İçimde binbir hüzün var
Anlat desen anlatamam
Gözlerimde hatıralar
Anlat desen anlatamam
Bahanem yok olmuşlara
Ve zaman akıp gider
Yollar gibi kıvrım kıvrım
Et tırnağa kan güder
Nedir bu korkunç tılsım?
Hazan vurmuş evlere
Bende bir sır düğümü
Çözebilene aşk olsun
Sevincim bir kör düğünü
Görebilene aşk olsun
„Hayat mayat“ der şair
Anlamsız bir ifadedir yüzümde beliren
Bomboş hayatın tokadıdır yüzüme inen
Aynalar bile düşman, gerçeği göstermiyor
Dönüp dolaşıp hep aynı yalanı söylüyor
Geçen onca yıl kayboluveriyor aynada
Aynadaki yüzüm koşuyor o an imdada
Bayram, müjdedir hepimize
Sevinç katar sevincimize
Bunların hepsi hoş, iyi de
Acıların içinde,
Bayram mı olur?
Yetimin hakkını bilmeli
Bayram o zaman bayramdır
Küslük dargınlık bitmeli
Bayram o zaman bayramdır
Düzelt yanlışı elinle
Üşüyorum;
Buz tutmuş körpe tenim
Tipide savrulmuş gençliğim
Yağmurlarda ıslanmış düşlerim
Çığ altında kalmış yüreğim
Tiril tiril üşüyorum
İçimde sıkıntılar hep düğüm düğüm
Nerden başlasam çözmeye, bilemiyorum
Dilimde gam keder, efkârdır sözüm
Nerden başlasam demeye, bilemiyorum
Dert rüzgârı eser, eser başımda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!