Bekliyorum Şiiri - Ömer Sayın İlkay

Üşüyorum;
Buz tutmuş körpe tenim
Tipide savrulmuş gençliğim
Yağmurlarda ıslanmış düşlerim
Çığ altında kalmış yüreğim
Tiril tiril üşüyorum

Eriyorum;
Ne fani dünyanın, ne yalan hayatın
Ne dağda Şirin'in, ne de çölde Leyla‘nın
Düştüm derdine derdi dermansızın
Tuttu yakamdan ansızın zamansızın
Bu kahreden azaptan kaçmaksızın
İplik iplik eriyorum

Korkuyorum;
Yüreğim can havliyle çarpar
Resimlere mahkum gülen suratlar
Bu boş karartılar, çökmüş şakaklar
Aah! Ben böyle miydim bir zamanlar?
Hani maviliklerim, hani uçan turnalar?
Çığlık çığlık korkuyorum

Ağlıyorum;
Gözbebeklerim büyür, yaşlar süzülür
Dil ağıt yakar, sözler sel gibi süzülür
Yiğit zalime diz çöküp ezilir büzülür
Aynı yolun yolcuları ayrı yoldan yürür
Ne aşk kalır aşıkta, ne de gam görülür
Hüngür hüngür ağlıyorum

Yanıyorum;
Bakışlarım ateş, yüreğim ateş, ruhum ateş
Niye tepemde soluk soluk yanar güneş?
Ey bağrımdaki çıban! Durma, yine depreş!
Ben uyduruk bir dünyaya çekerim peşkeş
Çiçekler ateş, sevdalar ateş, hayeller ateş
Cayır cayır yanıyorum

Bekliyorum;
Sonsuzluğu arzulayan bir divane gibi
Bayrağa hasret sahipsiz bir toprak gibi
Anne kucağındaki masum bir bebek gibi
Ötelerden süzülüp gelen bir davet gibi
Bir sultan istiyorum başıma bir taç gibi
Hasret hasret bekliyorum