Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Toparlamak, ne garip bir his arkadaş,
Bu keşmekeşe, bir düzen getirmek ne garip,
Hele, aklın fikrin başka yerlerdeyse,
Geleceğinde, kocaman bir belirsizlik varsa.
Her şey, üst üste yığılıp kalacak ama,
Nihayetinde, iki katı dağınık,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Nasıl bu kadar geç fark ettim,
Fısıltının bir kundak olduğunu.?
*
Ne zaman anladım,
O kıvılcımın, koca bir ormanı aradığını.?
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Üzgün,
----üzgün
--------bakar
------------keklik,
Çıkar
----bazen

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Neptün'deki yıldız tozunda,
----terliyor vehim hayatlar,
Gerçek bir iktibas gibi,
----hüzünlü satırlarda hayatım,
Her izi derinden sayfalarım,
----sanki bir not defterinden,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Öyle zor durumlar var ki,
Sonsuz bir çöl denizinde olduğunu sanırsın,
Ne gölgesine sığınılacak ağaç,
Ne hayat bulacak su kaynağı,
Ne de el uzatılacak insan.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Mahallede iki gölge,
Sus Salih diyor, sus,
Çözelim bu bilmeceyi,
Salih’in soluğu kesik,
Peki, diyor, peki,
Kemerden çıktı bıçak,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

İtikatların arazisidir bu arazi,
Kehanet savuran, hükümdarlara yaraşır, ilahi,
Zindanlı, iblisli, sultanlı,
Cinlerin ve perilerin, cirit attığı bir arazi.
*
Her bucağı, panayır bu arazinin,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sürgün
----ediyorum
--------seni
------------kendime,
Beynimi
----tıkıyor,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Boğuldu gözyaşlarına,
----ihtişam içinde,
--------kavuşunca dileğine,
Görkem içinde,
----aşağıda dünya,
--------yukarıda gökyüzü,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sevmiyor beni fırtınalar,
----kaybettim yolumu,
Üflüyor yüzüme,
----hatalarımı rüzgar,
Kaybolurum,
----derinleştikçe gece,

Devamını Oku