Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Karanlığın, beni alıp götüreceğine inandığım anlar oldu.
Masadan düşen, uçan örtüm,
Bu kumulda, gecenin inmeyeceğini nereden bilebilirim.
*
Bildiğim bir gerçek varsa, o da bildiğim hiçbir şeyin kesin olmadığıydı.
Keşke bilgisizliğim, kırmızı ekose piknik örtüsünün üzerinde, pervasızca süzülseydi.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

O meydan okumalar meşhurdu,
Kelimelerle değil,
Sadece bir bakışla,
Anlaşılırdı niyetler.
*
Gözlerini rakibinden ayırmadan,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sızı büyük hediyedir,
Beşer denen, şu fâniye,
Hüzün derin kâsesidir,
Sunar şıra yudumunu.
*
Karanlıkta yürürken tek,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sanki, büyük tufan koptu da alemde,
Çölleri aşıp da, gittin mi gurbete,
Senden, tek bir satır yazı, gelmez oldu,
Kapıma, postacı rüzgar da esmedi,
Zindana mı girdin, kilitler mi vuruldu,
Ufak bir işaret bile, veremedin.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bocalasalar da övgüde,
----aslan olun dedim ben onlara,
Uluyamasalar da,
----kurt olun dedim ben onlara,
Karanlık yollarda kayboldu biri,
----melez oldu bir diğeri,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kucakladım o,
----büyülü suları,
Salıverdim gökyüzüne,
----içimdeki acıları,
Şaha kalktı artık,
----mutluluk atım,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Yanımızdaki cisminle o,
Gezginisin ufukların,
Pırıltısında dal ve ırmağın,
Büyülüyorsun nazarlarımızı.
*
Irak fikirlerimizin,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Zamanın fırtınası, kopar aklımızda,
Tutuklu kaldığım, her bir yerde,
Başımı koyduğum, her bir omuzda,
Demir almış, gönlüm gözlerinde...
Bırakıp gitme, aşkım beni...
Bırakıp gitme, rüzgarıma,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Öyle uzun geldi ki bana,
Dün göz göze, verdiğimiz mola.
Bir asır sürse, seyrederdim seni.
Aslında alışkanlığın değildir bilirim.
Çokça gözükmezsin sen.
Sessizliğin bile, yeter çoğu zaman bana.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kapıdan giren, o kara haber,
Ruhumu sıkan, o soğuk keder,
Borçlu kılan kağıt, ömrü heder.
*
Düzenin kurduğu, tuzak çetin,
Kanunu yazılmış, bu zilletin,

Devamını Oku