Kardeşim Ahmed'e

KARDEŞİM AHMED’E
(Bir kalbin derininden, sessiz bir ismin ardına)

Bir bayram sabahı gibi düşer hatırıma yüzün, kardeşim Ahmed’e,
Yürek burkulur, zaman bükülür, susar bütün sözüm, kardeşim Ahmed’e.
Ne yana baksam çocukluğumuzdan kalma izleri görürüm sokaklarda,
Bir gülüşün çınlar kulağımda, yanar eski közüm, kardeşim Ahmed’e.

Senle diz çöküp çamurdan evler yaptığımız günler gelir aklıma,
O an koca şehir susar da konuşur bir gözüm, kardeşim Ahmed’e.
Saklambaç oynarken düştüğün çitin kenarında hâlâ iz var,
Orada kanayan dizi değilmiş, içimdeki sızım, kardeşim Ahmed’e.

Bir tabak paylaşırdık, ekmeği bölüştüğümüz gibi hayalleri,
Şimdi bir lokma geçmez boğazımdan, yoksa özlem mi tuzum, kardeşim Ahmed’e?
Adını anınca titrer içim, bir dua fısıldar geçmişten annem,
Ve ben o duanın kıyısında bekleyen o çocuğum, kardeşim Ahmed’e.

Kış sabahlarında nefesimizle ısıttığımız camlar gibiydik biz,
Soğukta bile sıcak kalan, yan yana duran düzüm, kardeşim Ahmed’e.
Koşardık sokak boyu, düşerdik, kalkardık, gülüşürdük içten,
Hiçbir oyuncak mutlu etmedi sensiz geçen bir günüm, kardeşim Ahmed’e.

Küçük bir radyonun başında dinlerdik aynı masalı, aynı sesi,
Şimdi sesini duymak için her gecede suskunum, kardeşim Ahmed’e.
Çantamızda aynı kurşun kalem, aynı defter, aynı silgi vardı,
Şimdi defterler doldu ama silinmedi bir satırım, kardeşim Ahmed’e.

Her bayramlık giydiğimiz gömlekte aynı sevincin izi vardı,
Şimdi giysiler bol, kalpler dar, ben hep dargınım, kardeşim Ahmed’e.
Sınıfta bir şey anlatınca gözüm ilk seni arardı,
Çünkü yalnızken bile yalnız hissetmediğim tek yanım, kardeşim Ahmed’e.

Senle tartışmak bile güzeldi, küs kalamazdık bir günden fazla,
Şimdi bir ömür geçti de dönmedin diye kırgınım, kardeşim Ahmed’e.
İsmine yazdığım her şiir biraz daha eksiltir beni,
O yüzden her dize bir vedâ, her dize suskunum, kardeşim Ahmed’e.

Evimizin tavanı alçak gelirdi boyumuza ama düşlerimiz yüksekti,
Şimdi tavanlar yüksek ama yoktur göğüm, kardeşim Ahmed’e.
Bahçemizdeki kayısı dalında ilk çiçek açtığında bilirdim,
Sen dönmeden yaz da eksik, kış da buz gibi, buzum, kardeşim Ahmed’e.

Ben büyüdüm Ahmed, boyum uzadı, sakal çıktı, sesim değişti,
Ama kalbim hâlâ aynı yaşta, aynı saf duygudayım, kardeşim Ahmed’e.
Hiç kimseye anlatmadım seni, çünkü sen anlatılamayansın,
Sen yoksan hiçbir cümle tamam değil, yarımım, kardeşim Ahmed’e.

Gurbet dedikleri şey sensizlikmiş, geç anladım Ahmed,
Bir şehrin ortasında bile tenhayım, kalabalıkta yalnızım, kardeşim Ahmed’e.
Bir gün döner misin bilmem, belki de vuslat mahşere kalır,
Ama her secdede sana ayırdığım bir duâm var, kardeşim Ahmed’e.