Yüksekler de değildi gözüm,
Ne para ne pul istedim.
Az ile yetinmeyi çocuk iken öğrendim.
O yüzden azın ne olduğunu çok iyi bilirim.
Sizden istediğim sadece sevgiydi bir tutam sevgi.
Ve siz bir avuç mutluluğu çok gördünüz.
Suya hasret bir çicek gibiyim.
Sevginden mahrum yaşama tutunmak için çırpınıyor bedenim.
Gözlerinin önünde senin için solup giderken
Sen herşeyden habersizsin.
Ömür dediğin, öyle hızlı geçiyor ki
Daha dün çocuktum oysa, büyümek için can atan bir çocuk.
Bilseydim eğer bu kadar canımın yanacağını, büyümek mi? Asla derdim.
Ne anladın bu hayattan diye sorarsanız.
İyilerin yeri yok bu dünyada onların payına düşen sadece yalnızlık ve gözyaşı.
Bunu da bana dost diye bildiklerim öğrettiler.
Gece olunca sarıyor sessizlik,
İçimde konuşan bir sen, nasıl deli ediyorsun bir bilsen.
Sensizlik doluyor hüclerime, o an da duvarlar geliyor üstüme.
Diyorum boşver, nasılsa bu da geçer, boşver,
Boşveeer.
Zihnimin karanlık odalarında yankılanıyor sesin.
Her seferinde daha da bir kazanıyorsun aklıma.
Unuttum dedikçe, sen beni unutamazsın der gibi yankılanan sesin.
Sonra silüetin yansıyor odamın duvarlarına.
Gülümseyen o gözlerle bakıyorsun.
Sanki hiç gitmemişsin gibi.
İnsan bilmediği hiç sarılmadığı bir tenin kokusunu özler mi?
Saçma belki ama özlüyorsun işte
Her gece rüyalarımda sarılıyorum sana
O an hiç bitmesin istiyor insan.
Gözlerimi açarsam kaybolacaksın yine.
Mutluluğun resmini çiz deseler çizemem.
Ama mutluluk ne diye sorsalar hiç düşünmeden sen derim.
Çünkü senin her halin huzur her halin mutluluk.
Böylesine kusursuz bir güzellik imkansız.
Sanki cennetten düşmüş bir meleksin.
Benim kalbime düşen meleğim.
Hayatta bazı insanlar bize imtihan bazıları da mükafattır.
Kimisi gelir seni sen eder kimisi de seni senden eder.
Bütün iyi niyetini, güvenini yıkıp gider.
Sende hayatına birçok kişiyi iyikin olarak almışsın ama keşken olmuşlar.
Ben kimsenin keşkesi olmadım olmaya niyetimde yok.
Her zaman neysem o oldum, burası sanal alem olsa bile herşeyi oldugu gibi yaşayıp, anlatırım.
Yoruldum be hayat
Attığım her adım için bin pişman ettiler.
Verdiğim değer karşısında başımı öne eğdiler.
O yapmaz dediğim kim varsa hep daha fazlasını yaptı.
Gölgesine sığındığım ağaç üzerime yıkıldı.
Sırtımı yasladığım duvarın altında kaldım.
Bir gülsen çiçekler açardı,
Ömrüme ömür katardı,
Sen benim nefesimdin, nefessiz bıraktın.
Sen gittin gideli,
Gülmedi şu yüzüm,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!