Kamile İlbey Şiirleri - Şair Kamile İlbey

Unutmak istemediğin anlar vardır.
Aklına, kalbine kazıdığın istesende silemediğin.
Her bir zerrene acı versede yine vazgeçemediğin.
Bu öyle birşey ki canının en çok yandığı yerde kalıyor aklın.
Canını yakanda canına can olacak olanda aynı kişi ne yazık ki.
Bazı yaraların kabuk bağlaması aylar hatta yıllar sürer, tam iyileşekken bile isteye tekrar kanatırsın, onun bıraktığı acıya bile sadık kalırsın.

[Verse 1 ]
Zalım felek döndü mü yüzüne
Kara yazılmış benim kaderime
Kimse bilmez derdimi içimde
Her nefeste kanar bu yürekte

Güzel şeyler zaman alır derler,
Halbuki güzel olan herşey ansızın gelir.
Sende birdenbire girdin hayatıma.
Bu karşılaşma tesadüf mü? Kader mi?
Bilmem.
Aslında tesadüflere de inanmam ben kaderci bir insanım.

Yıldızlar düşsün saçlarına,
Bir dilek tut o anda,
Biz olalım içinde,

Yağan kar tanelerini izle,
Eş değer içindeki güzelliğe,

At ölür meydan kalır,yiğit ölür şanı kalır derler.
Yiğitlik öyle herkese yakışmaz.
Şerefinden yoksun olan yigitlige layık bulunmaz.
Hele ki sizin gibi kalleşler,kansız köpekler yiğitligin yanından bile geçemezler.
Biz Elif gibi dimdik durur eğilmeyiz.
En çok Yaradanı sever en çok ondan korkarız.

Kasım hüzün ayı'dır.
Ayrılık, acı, gözyaşına ev sahipliği yapandır.

Kasım kışın başlangıcıdır.
Sogugun, ayazın bedenine değmesidir.
En çokta yalnızların yüreğini üşütendir.

Bir defter yaprağının farklı iki yüzüydük.
Hem dip dibe hemde bir o kadar uzak.
Hiç bir zaman kavuşamayan iki aşıktık.
Düşün ki sen su ben ateş bir arada olmak imkansız.
Sakın sevmiyor sanma benim yangınım sadece sana.
Aşılamayacak engeller var kalbim.

Ayrıldık işte,
Yol ayrımındayız sevdiğim.
Ellerin gidiyor, kokun gidiyor, gülüşün gidiyor, sen gidiyor gidiyorsun.
Ellerimden kayıp gidiyorsun ve ben ardından öylece bakıyorum.
Ne acı elimden birşeyin gelmemesi.

Kabuğuma çekilmek istiyorum artık
Yoksa bu halden anlamazların içinde kaybolacagım, ben kaybolmak istemiyorum.
Bildiğim herşeyin yanlış olduguna inanmak mı asla.
Sizin bu bencil halleriniz boğuyor beni.
Kirli sevgileriniz bulaşıcı hastalık gibi sarıyor bedenimi.
Yoksa ben demi size benziyorum.

Gözlerimdeki yaşlar silinmez. suskunlugum nedendir bilinmez
Dert anlatılır mı hâlden bilmeze
Herkes sağır kaldı sessizliğime

Karanlık geceler de yalnızım.
Sokaklarda yankılanır adım.