Bakışları kırgın, yorgun,Gülmeyi unuttu kadın.
Yaşamak yerine yaşattı sevdiklerini.
Hayallerine koşarken gördü ihaneti,
Vurulup düşse de pes etmedi, şimdi daha güçlü bir kadın.
Gecenin sessizliğiyle konuştu, içine içine haykırdı.
Aşkı bilmezdi bu yüreğim,
Eksik yanım senmişsin,
Bir gülüşde buldum kendimi,
Şimdi bende senim.
Yıllara meydan okudu, içimdeki ateşin.
İnsan sevgisi bitince değil bazen de çok sevdiği için gider.
Bazı gidişler mecburidir.
Gitme vakti geldiğin de son sözler söylenmiştir.
Vakit geldi işte gidiyorum
Evimi, yurdumu, sevdiklerimi geride bırakıp
Şair diyordu ki
Kahvenin arası yalnızlıkla iyidir, çay ise kalabalık sever.
Aslında kahvede, çayda bahane gönül dinlenmek ister.
Bilirsin ki çay demini ateşten insan demini gamdan alır.
İnsan olan insan halden anlayandır.
Dost dedigin ise iyi günde degil kötü günde yanı başında olandır.
Biz hiç ayrılmayan iki yakın arkadaştık. Biz diyorum çünkü yediğimiz,içtigimiz ayrı gitmezdi. Birbirimizin halini,her anını biliriz.
Ne sakladıgımız bir sırrımız ne de yalanımız vardı. En azından ben öyle sanıyordum. Dinleyince anlayacaksınız.
Ali ile bizim hayallerimiz bile aynıydı.
Çalışıp çabaladık aynı bölümü kazanmıştık.
Okula beraber gelip beraber gidiyoruz, hiç ayrılmıyorduk. Sonrasında tabi üç kişi olduk hayatıma dünyalar güzeli bir kız girdi.
Her yere üç kişi gitmeye başladık sinemaya bile. Ama alinin bu hali beni üzmeye başlamıştı. Geçmişte ugradıgı ihanet yüzünden aşka olan inancını kaybetmiş, gönül kapılarını kapatmıştı. Kimseye bu gözle bakmıyordu. Baksaydı eger sınıfın en güzel kızının ona olan aşkını farkederdi.
Senin kalbin de dinlenince anladım, ne kadar yorulduğumu.
Üzerimde yılların yorgunluğu, içimde kırgınlıklar, yüzümde mutsuzluğun çizgileri.
Gerçek aşkı sende bulunca anladım.
Boşa geçen bir ömür benimkisi.
Unutmak istemediğin anlar vardır.
Aklına, kalbine kazıdığın istesende silemediğin.
Her bir zerrene acı versede yine vazgeçemediğin.
Bu öyle birşey ki canının en çok yandığı yerde kalıyor aklın.
Canını yakanda canına can olacak olanda aynı kişi ne yazık ki.
Bazı yaraların kabuk bağlaması aylar hatta yıllar sürer, tam iyileşekken bile isteye tekrar kanatırsın, onun bıraktığı acıya bile sadık kalırsın.
Prangalar vurulmuş yüreğime,
Uçmak hayal oldu gözümde,
Ürkek bir serçe gibi yüreğim,
Yaramı göstersem derinden kanatırsınız bilirim.
Sevdim yenildim, güvendim yıkıldım.
[Verse 1 ]
Zalım felek döndü mü yüzüne
Kara yazılmış benim kaderime
Kimse bilmez derdimi içimde
Her nefeste kanar bu yürekte
Güzel şeyler zaman alır derler,
Halbuki güzel olan herşey ansızın gelir.
Sende birdenbire girdin hayatıma.
Bu karşılaşma tesadüf mü? Kader mi?
Bilmem.
Aslında tesadüflere de inanmam ben kaderci bir insanım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!