Kamile İlbey Şiirleri - Şair Kamile İlbey

Gem vurmak istesen de sözlerine,
Hoyrat bir bakış gözbebeklerinde
Sen saklasanda hislerini
İçindeki sessizlik ayyuka ermekte

Giz perdesi aralanır, gece sabaha ermesede

Bir gülsen çiçekler açardı,
Ömrüme ömür katardı,
Sen benim nefesimdin, nefessiz bıraktın.

Sen gittin gideli,
Gülmedi şu yüzüm,

Unut diyorlar haklılar da yıllar geçti üstünden, o kız çocugundan eser kalmadı.
Saçıma düşen aklar, yüzümdeki kırışıklıklar görsen tanımazsın belki de.
İnsanı acı olgunlaştırır derler ben ise yüreğimin ortasına bıraktığın ateşte yanıp kül oldum.
Herkes kızıyor bana biliyorum.
Ama sevdim be inanmıştım o gözünden akan yaşlara, seni seviyorum derken sesinin titremesine, sıkı sıkı sarılıp kokumu içine çekişine.
Hayatımda ilk sana inanmıştım, gözüm kapalı kendimi sana emanet etmiştim.

Kimisi sizi sever. Kimisi büyütür.
Dünya telaşı mıdır? Bilinmez.
Bildiğim birşey varsa o da insan insanın şifası olmalı.
Lakin biz şifasını bulamayanlardanız.
Her gelen zehrini akıttı giderken de bir parçamızı söküp aldı bizden.
Biraz sevgi, Biraz güven çokca da vefa borçları var şu yüreğime.

Bak bir yıldız daha kaydı bu gece,
Yine seni diledim en derinden.
Gökyüzüne gönderdim dileklerimi.
Sen bilmesen de.
Bir sana tutuldum, sende duruldum.
Seninle yeniden hayat buldum.

Peki papatya da bir yaprak daha olsa beni sevecek miydin? Diyor ya
Hayır sevmeyecektin
Sen beni dün de sevmedin, bugün de sevmedin ve yarın da sevmeyeceksin.
Sen sadece benim seni sevme şeklimi sevdin.
İlmek ilmek ördüm, kalbime nakış gibi işledim seni.
Aşk sandığım bu yolculukta sana varmak için emin adımlarla, ağır ağır çıktım bu basamakları.

Gündüzleri bir şekilde geçiyorda.
Geceleri sensizliğin çıkmazından çıkamıyorum.

Herşeyin üstesinden gelen ben
bir tek sana yenildim.
Ve sen içimdeki son umudun son sevgi kırıntısının katilisin.

Acizsin,
Aciziz eyy insan
Söyle buldun mu ? Ölüme çare
Bilmez misin. Her canlının sonu kara toprak
Sultan Süleyman'a kalmayan dünya sana kalacak mı sanırsın.
Bilmez misin ki, sadece can verenin can alacağını, gün gelip mahşer de hesap soracağını.

Melodisi ruhuma işleyen, tekrar tekrar dinlediğim, dinlerken hayallere daldığım, her tonunu ezber ettiğim bir şarkı gibi sesin.
Her mısrası yüreğime işleyen, kelimelerinde kaybolduğum, dilimden düşmeyen bir şiir gibi sözlerin.
Günün ilk ışıklarına şükürle uyanma sebebim.
En güzel duamın, mükafatı gibi gelişin.
Soluma nefes, yoluma eşsin.
Seni sevmek bütün güzelliklerin, bir beden de toplanması gibi.

Sözleri yazan benim kalemim olsada.
Bu hisleri yüreğime düşüren sensin.
Ve kalemimin mürekkebi o gözlerin.

Uzaktasın diye bensiz değilsin.
Sevgimde ruhumda içinde.