Kamile İlbey Şiirleri - Şair Kamile İlbey

Yuvasız bir kuştum.
Yalnızlığa terkedilen, herkesi, herşeyi silip,
Umut dolu uzun bir yola çıkan.,
Kanadı,kalbi kırık, yaralı ve en çok da sevgiye muhtaçtım.

Eskisi gibi güçlü değilim, gülmeyi unutmuş gözlerim.

Yitirirsem eğer aklımı birgün, unutursam
Ben, beni.

Sen adınla yeniden hatırlat beni yaşatan herşeyi.

Bilirim kendimi unutsamda, yüreğimin

Gitme...
Ne olur beni bu acıyla bir başıma bırakma.
Sende ellerimden kayıp gidersen, dayanamam.
O kadar insan kaybettim ki bir tanesini daha kaldıracak gücüm yok.
Bu sefer düştüğüm yerden kaldıracak kimsem yok.
Bu dünyada bir sen kaldın, senden başka gidecek kapım yok.

Kimi kaybettim ben, Neyi kaybettim
Sevmeyi bilmeyen bir kalbi mi ?
Her zorlukta kaçan birini mi ?

Neyi kaybettim ben
Her cümlesi yalanlarla dolu olan birini mi?

Her gece derinde bir sancı, anlamıyorsun beni kadın.
Ben sensiz yapamıyorum.
Bir gölge gibi peşimdesin, kafamı çevirdiğim her yerdesin.
Nasıl alışayım sensizliğe, sen söyle.
Ruhum, bedenim senin elinde.
Ben savaşıyorum sensizlikle,

Gördüğüm sen misin.
Olamazsın, bu sen değilsin.
Bir kalpsizi nasıl sevdim.
Çözülmesi imkansız bir kördüğümsün.
Ben ise aynı hataya düşmeyecek kadar güçlüyüm.

Sen bilmiyorsun sevgili sana olan özlemimi
Ben seni senden habersiz sevdim.
Senin varlığını, senin o gözlerini sevdim.
Ben seni sen oldugun için sevdim.
Hayattan vazgeçtigim bir gecede rastladım sana o gülüşün beni yeniden döndürdü yaşama.
İşte ben o gülüşü sevdim sevgili.

Bilmiyorlar..
Bu hale nasıl geldim.
Arkamdan konuşuyorlar belki haklılar belki haksız. Artık insana benziyor muyum onu da bilmiyorum.
Saç, sakal karışmış. Üstüm başım kir içinde
Bir berduşum yeri yurdu olmayan.
Sokakları kendine ev edinmiş.

Bazen konuşmak istesen de ağzından çıkmaz tek kelime.
Dilin lal olur dökemezsin söze,
Saklamak istersin içindekileri anlamak isteyen susmalarından, bakışlarından anlasın dersin kendi kendine.
Bilirsin içinde olan yansır gözlere,
Mutluysan bir parıltı hüzün doluysan buğulu bir bakış.
Belki de kirpiğinde bir damla yaş.

Sen,
Evet sen sevmeyi bilmeyen sevdiğim,
Bu söyleyeceklerim sana son sözlerim,
Belki canın acıyacak belki de umursamayacaksın,
Kim bilir belki de bu satırları hiç duymayacaksın,
Yinede söylemek istiyorum,