İnsan hiç tanımadığı birini özler mi?
Yokluğunun acısı içini sızlatır mı?
Çok garip bir his ama ben özlüyorum.
Hemde öyle bir özlem ki rüyalarımda saçımı okşadığını görüyorum.
Sadece resimlerden tanıyorum seni.
İnsanların anlattıgı kadarıyla biliyorum.
Başaramadım.
Kendimi ne birine ne de bir yere ait hissedemedim.
Toprağını bulamayan çiçek gibi bir türlü kök salamadım.
Her rüzgar estiğinde ordan oraya savruldum.
Tutunacak bir dalım, sıgınacak bir limanımda yok.
Yalnız başıma kaldım şu koca dünyada.
Koştukca koştum, kaçan kovalanır sandın.
Dik yokuşlarında fren yaptım,
Geriye sardım, duruldum.
Sanırım birazda yoruldum.
Işığım sönmez, durduramazsın.
Koşa koşa çarparak çıktığın bu kapıdan
Birgün sürünerek girmek isteyeceksin.
Gözünde ki yaşlarla yıkanacak yüzün.
Gözlerine tutulup kaldığımda, dünya bir dakika da olsa güzelleşti.
İçimde kaybolan duyguları, insanlara olan inancımı seninle yeniden kazanmıştım.
Oysa ne aptalmışım.
Dünyanın en zor şeyidir. Beklemek.
Birinin seni sevmesini, seni düşünmesini, seni anlamasını beklemek.
Senin ona olan aşkını hissetmesini beklemek.
Gözlerinin içine bakacağın günleri beklemek.
En kötüsü de ne biliyor musun?
Hiç gelmeyeceğini bildiğin halde bir umut diye beklemek.
Beni okyanus ortasında yapayalnız bıraktın.
Geri dönüşünle dayanamadın sanmıştım.
Dibe vurdum mu ? Diye merak etmişsin.
Sende haklısın her katil döner olay mahaline.
Ben söyleyim sana ahvalimi.
Ben böyle değildim.
Değişmedim siz değiştirdiniz beni, karmakarışık bir haldeyim.
Düğüm düğüm olmuş içim çözmeye çalıştıkça sanki daha da çıkmaza giriyor gibiyim.
Bu savaş ne sizinle ne de hayatla , benim derdim, savaşım içimdeki benle.
Sanki bir beden de iki kişiyim.
Bir yanım öfke,nefret ne kadar kötü duygu varsa işte öyleyim.
Korkuyorum..
Bu gece yine aynı his içimde.
Uyku düşmüyor gözlerime.
Aynı acı anne, hani sen dersin ya şurama yumruk oturmuş gibi nefes alamıyorum.
Bende öyle hissediyorum.
Küçüktüm anlamıyordum.
Yuvasız bir kuştum.
Yalnızlığa terkedilen, herkesi, herşeyi silip,
Umut dolu uzun bir yola çıkan.,
Kanadı,kalbi kırık, yaralı ve en çok da sevgiye muhtaçtım.
Eskisi gibi güçlü değilim, gülmeyi unutmuş gözlerim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!