Kamile İlbey Şiirleri - Şair Kamile İlbey

Koşa koşa çarparak çıktığın bu kapıdan

Birgün sürünerek girmek isteyeceksin.

Gözünde ki yaşlarla yıkanacak yüzün.

Gözlerine tutulup kaldığımda, dünya bir dakika da olsa güzelleşti.

İçimde kaybolan duyguları, insanlara olan inancımı seninle yeniden kazanmıştım.

Oysa ne aptalmışım.

Dünyanın en zor şeyidir. Beklemek.
Birinin seni sevmesini, seni düşünmesini, seni anlamasını beklemek.
Senin ona olan aşkını hissetmesini beklemek.
Gözlerinin içine bakacağın günleri beklemek.
En kötüsü de ne biliyor musun?
Hiç gelmeyeceğini bildiğin halde bir umut diye beklemek.

Beni okyanus ortasında yapayalnız bıraktın.
Geri dönüşünle dayanamadın sanmıştım.
Dibe vurdum mu ? Diye merak etmişsin.
Sende haklısın her katil döner olay mahaline.

Ben söyleyim sana ahvalimi.

Ben böyle değildim.
Değişmedim siz değiştirdiniz beni, karmakarışık bir haldeyim.
Düğüm düğüm olmuş içim çözmeye çalıştıkça sanki daha da çıkmaza giriyor gibiyim.
Bu savaş ne sizinle ne de hayatla , benim derdim, savaşım içimdeki benle.
Sanki bir beden de iki kişiyim.
Bir yanım öfke,nefret ne kadar kötü duygu varsa işte öyleyim.

Korkuyorum..
Bu gece yine aynı his içimde.
Uyku düşmüyor gözlerime.
Aynı acı anne, hani sen dersin ya şurama yumruk oturmuş gibi nefes alamıyorum.
Bende öyle hissediyorum.
Küçüktüm anlamıyordum.

Yuvasız bir kuştum.
Yalnızlığa terkedilen, herkesi, herşeyi silip,
Umut dolu uzun bir yola çıkan.,
Kanadı,kalbi kırık, yaralı ve en çok da sevgiye muhtaçtım.

Eskisi gibi güçlü değilim, gülmeyi unutmuş gözlerim.

Yitirirsem eğer aklımı birgün, unutursam
Ben, beni.

Sen adınla yeniden hatırlat beni yaşatan herşeyi.

Bilirim kendimi unutsamda, yüreğimin

Gitme...
Ne olur beni bu acıyla bir başıma bırakma.
Sende ellerimden kayıp gidersen, dayanamam.
O kadar insan kaybettim ki bir tanesini daha kaldıracak gücüm yok.
Bu sefer düştüğüm yerden kaldıracak kimsem yok.
Bu dünyada bir sen kaldın, senden başka gidecek kapım yok.

Her gece derinde bir sancı, anlamıyorsun beni kadın.
Ben sensiz yapamıyorum.
Bir gölge gibi peşimdesin, kafamı çevirdiğim her yerdesin.
Nasıl alışayım sensizliğe, sen söyle.
Ruhum, bedenim senin elinde.
Ben savaşıyorum sensizlikle,