Beni kaybettin Şiiri - Kamile İlbey

Kimi kaybettim ben, Neyi kaybettim
Sevmeyi bilmeyen bir kalbi mi ?
Her zorlukta kaçan birini mi ?

Neyi kaybettim ben
Her cümlesi yalanlarla dolu olan birini mi?
Kibri yüzünden kırıp döken birini mi?

Kimi kaybettim ben söyleyim
Bencilliği yüzünden ağlamalarımı hiçe sayan birini,
Merhametsizliği yüzünden beni bir başıma bırakan.
Her döndüğüm de arkamda durmayan birini
Sevmeyi bilmeyen bir kalbi kaybettim.
Ve bu bir kayıp değildi.

O zor geceleri bir başıma atlatırken, gözyaşlarımı kendi ellerimle silerken güçlendim.
Sarılacağım bir omuz olmadığında kendime yaslandım.
Belki vardı ama aslında hiç olmadın.
Yalnız bırakılmadım evet ama kendi içimde yalnızdım.
Kaç kere intihar etti düşüncelerim,
Kaç kere zihnimin karanlığında astım kendimi,
Kaç kere kaçtım kendimden,
Kaç gece uykusuz kaldım,
Sözcükler boğazımda düğümlendi.
Sen sadece bedenimi gördün oysa içeride bir enkaz vardı, farkına varmadın.
Sen beni hiç anlamaya çalışmadın,
Sen beni anlamadın.

Söylesen şimdi kim kaybetti.
Sen beni kendi ellerinle gitmeye mecbur bıraktın,
Sen beni o kapının dışına ittin.
Zaten hiç sevmemiştin, sen bir tek kendini sevdin.
Asıl yalnız kalan ben değilim sensin.
Sen kibrin yüzünden sonunu getirdin.
Sen sana can olanın canını aldın.
Düştüğünde o el uzanmadığı zaman anlayacaksın, o olsaydı düşmezdim diyeceksin.
Gözlerin dolacak ve aklına ben geleceğim.
Ama çoktan gitmiş olacağım.
Sen sesime yüzüme hasret kalacaksın.
O kararmış kalbin senin sonun olacak.
Ama olurda senden önce veda edersem hayata, o ellerin cenazeme bile değmesin.
Sen beni yaşatmak için değil öldürmek için uğraştın.
Ben seni hayata bağlarken sen beni hayatımdan ettin.
Ve dilerim ki yolun senin gibilerden geçsin,
O zaman beni anlarsın.
Ben bu yolu yalnızda yürürüm
Peki sen aldığın ah'larla yaşayabilecek misin?
Hadi eyvallah.