Güvendiğin yerden darbeyi alınca anlıyorsun. En çok da sevdiklerine karşı kendini koruman gerektiğini.
Senin canın nasıl yanar en iyi onlar biliyor.
Düşmanın yaptığı koymuyorda, sevdiklerin vurdumu sırtından düştüğün yerden kalkamıyorsun.
Şimdi derin bir kuyudayım yusuf gibi.
Korkmuyorum yalnızlıktan, karanlıktan hatta ölümün beni bulmasından.
Ama üzülüyorum nefret etmem gerekirken gözyaşı akıtıyorum.
Dünya hali bugün var yarın yokum,
Belki bu gece yolcuyum,
Sen yinede yaptıkların yanına kâr kalır sanma, terazi hassas öbür tarafta, bastığın toprağın altı var anla.
Nefesimi kesen cümlelerin hafızamda,
Konuşamadığım her sözün ahı sana,
Son darbeyi de sen vurdun.
En güvendiğim yerden kalbi kırık döndüm.
Geçmişimi çöpe çevirdin, güzel olan hatıraları kirlettin.
Bir acıyı daha kaldıramaz yorgun kalbim.
Yoruldum yalanlarınızda kaybolmaktan.
Geceleri uykular bölmekten
Her rüyamda seni görmekten.
Gözü yaşlı uyanmaktan bıktım.
Ne yaptın sen bana, hani ikiden bir çıkınca bir kalırdı ben neden yarım kaldım.
Sen beni terketmedin .
Sen beni yaşarken öldürdün.
Yağmur olup yağsam üzerine tüm hüzünlerin aƘıp gitse ruhundan,
Teninin her Ƙaresinde izim olsa.
Güneş olup doğsam yada buz tutmuş Ƙalbin benimle çözülse.
Yeniden açsa Ƙapılarını aşƘa.
Düşerken tutundum o güzel gözlerine.
Dillerinden dökülen her sözde, herşeyin güzel olacağına inandım.
Sayende içimde bir umut yeniden başladım.
Sen varken anlıyorum yaşadığımı.
Her günümde aşk yağmurları yağıyor.
Her bir zerrem sen kokuyor.
Sen varsın ya tamamlanıyorum.
Bir bakış da bin anlam.
Hem çocuksu ruhu,
Hem de yorgun bir kadın karşımda.
Saç tellerine kadar kırılmış, sırtında yılların yükü, gözlerinde hayal kırıklıkları.
Ama küllerinden yeniden doğmuş bir kadın karşımda.
Sevdim be
Kendimden vazgeçecek kadar,
Ele güne rezil olacak kadar çok sevdim.
Ayağının altına paspas olup kapında yatacak kadar sevdim.
İnsanlar gider buna engel olamazsın.
Kimisi acısını kimisi izini bırakır.
En çok da iyileştirdiğin, ilacı oldugun kişi gider. Çünkü insanlar iyileştiği zaman ilaç kullanmayı bırakır.
Belki kalbinde acısı bedenin de izi kalıyor ama herkes herkessiz yaşayabilir.
Kimse ile var olmadıgın gibi birinin gidişi de sonun değildir.
Hatta gittigi için sevinmelisin eğer ALLAH
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!