Boşver Şiiri - Kamile İlbey

Gece olunca sarıyor sessizlik,
İçimde konuşan bir sen, nasıl deli ediyorsun bir bilsen.
Sensizlik doluyor hüclerime, o an da duvarlar geliyor üstüme.

Diyorum boşver, nasılsa bu da geçer, boşver,
Boşveeer.

Bir şarkı gibi takılıyorsun dilime,
Sen gelince bozuyorsun ezberlerimi de,
Sağır oluyorum her sese.

Eski bir film gibi canlanıyorsun hayalimde,
Siyah beyaz soluk renkler,
Mutsuz sahneler gözümün önünde.

Dedim boşver,nasılsa bu da geçer, boşver,
Boşveeer.

Daldığım uykularım bölünüyor çığlıkla,
Anlamsız sızı solyanımda.
Hayal meyal herşey, karmakarışık düşünceler.
Bir damla oluyorsun gözümde,
Ruhum yine senin ellerinde.

Ama boşver, nasılsa geçer boşver, boşveeer.

Yürüdüğüm sokaklar yine karanlık,
Adının yankısıyla sürüklüyor çıkmaza.

Ama boşver, nasılsa geçer,
Boşver, kalbim dayanır
Boşver, bu sızı diner,
Boşver, yeniden toparlanırım,
Boşveeer