Kamer Taşkın Şiirleri - Şair Kamer Taşkın

Gökte güneş sende neşe,
Aldırmadan hiçbir şeye,
Yürüyorsun öylesine,
Kaldırımlar üzerinde.

Bir türkü dilinde,

Her yerde kar var,
Bembeyaz kar,
Üzerine uzandığın taze kar,
Altında asfaltı saklar.

Güneşten korkar,

Kalabalıkta kimsesiz,
Gelen gidenden,
Olan bitenden,
Yaşar habersiz.

Varlıkta yoksul,

Hayaller topluyorum,
Kıyıya vurmuş şişelerden,
Umutlu, tutkulu, kırılgan hayaller.

Açılan her kapakta,
Kapatanın eli çekiliyor önce,

Bizans’ın,
Fatih’in
Köylünün,
Müteahhitin gözü sende.

Seni isteyenlerin hayallerini süsledin,

Uykusuz gecelerin uykusu,
Kimsesizlerin kimsesi,
Yakan güneşin serinliği,
Çaresiz dertlerin çaresi,
Bilinmeyen bilgilerin bilgesi,
Olabilmektir aslolan,

Doğdun yaşayabilirsin
Emekledin sürünebilirsin
Ayağa kalktın yürüyebilirsin
Okula gittin öğrenebilirsin
İşe girdin yapabilirsin

Karanlıkta yollara dökülür,
Yolları bellidir,
Aydınlıkta kaybolan,
Yolsuzlar gibi değil,

Giden gelen

Aşkın üzerine,
Örümcek ağı örüyorum
Ördükçe,
Arasından bakıp aşkı görüyorum.
Gördükçe,
Gizlensin diye yine örüyorum,

Bir kuş havalansa, keyifle uçsa,
Mutluluk, özgürlük havada,
Sonra bir avluya konsa,
Ekmek, su, düşman avluda,
Özgürlük havada olsa da,
Ne çare, yaşam yerde.