Kamer Taşkın Şiirleri - Şair Kamer Taşkın

Hatırlama,
Hatırlanacağını sanma,
Anılacağını umma,
Umursanmama,
Umursanmadığını anlama,
Umursama,

Sevebilmek
Ya da sevilebilmek mi
Şöyle bardaktan boşalırcasına
Yürekten yüreğe
Nefesten nefese
Sağlam bir köprüden

İstanbul’dayım,
Soluk benizli çocuklar,
Sert bakışlı büyükler,
Alınlarında kâr yazan satıcılar,
Sadece adı kalmış köyler,
Adı aynı kendi başka semtler,

Yürüyorsun yolda,
Yol yerde,
Dalıp gidiyorsun, bazen de,
Söyle aklın nerde.

Ödeşmek istersen,

Yanında, dokunmazsın,
Sesi çınlar, duymazsın,
Güler, ağlar, katılmazsın,
Ezer seni, çekilmezsin.
Bütün bunlar sana tuzak
Uzaksın sen uzak.

Söz kaç para eder,
Gürültüde,
Bir sakin tekne,
Büyük geminin bölgesinde.

Gizlenmeden açık açık,

Bütün gece süren pazarlıkta,
Yanıp sönen sigara,
Yükselip düşen ses,
Laf arasında fırsat bulundukça,
Alınıyor nefes.

Gördüğüm rüyalara,
Geçtiğim yollara,
Girdiğim dehlizlere,
Kırdığım kalplere,
Boşuna Peşine düştüklerime,
Anlamsız küstüklerime,

Niye bakıyorsun,
Tuzluğa,
Birazdan savrulacak,
Tuzları ortalığa,
Kim koydu,
Bunu mutfağa,

Sularla giden parça,
Neden durup bakmaz
Geride kalan bütüne,
Uzun sürmez,
O da bölünür ikiye.