Kamer Taşkın Şiirleri - Şair Kamer Taşkın

Mevsim ne yaz ne bahar,
Havada kar kokusu olmalı,
Ama yağmıyor kar.

Yağsa,
Kristal kristal,

Odada insan,
Odası dünya,
Dünyada insan,
Dünyası oda,

Dolu da, olsa,

Biri iniyor,
Merdivenden,
Görünce uzaktan,
Farkı yok kimseden

Irak mesafede,

Arayanı,
Soranı,
Seveni,
Yoksa,
Dersiniz kimsesiz

Nasıl başladı?
Nasıl bitti?
Başladı mı?
Bitti mi?

Yoksa hiçbiri mi?

Bak aynaya,
Gördüğün sen misin?
Benden güzeli, benden büyüğü,
Yok, der misin?

Yürürken aksadığını görüp,

Harf, sözcük ve mısraların,
İlham meydanındaki,
Zorlu, savaşından çıkıp gelen,
Sihirli ve yorgun sakatlar ordusu,
Sende şifa bulup,
Seni bir mucizenin, tek şahidi yapınca,

Neşe hüznün, hüzün neşenin
Sevgi nefretin, nefret sevginin
Yalan gerçeğin gerçek yalanın,
Bilmek bilmemenin, bilmemek bilmenin
Arkasında saklı,

Gecenin bu saatinde,
Ne yapalım yani,
Durum aynen böyle,
Şimdi ben sustum,
Biraz da sen söyle,
Ama çok uzatmadan öyle,

Toprakları yok olmuş,
Betonlar sarmış çevresini,
Efendileri, köylülere bırakmış kahvesini,
Kesip biçmişler, her yerini,
Şairler anmaz olmuş ismini,
Söyle şimdi,