KALBİMDEKİ KOR
Kalbimin orta yerinde bir kor yanar;
Sessizlik usul usul kora karışır.
Zalim felek, hangi yele bıraktın beni?
Küle döndü düşlerim, ömrüm kaldı.
Gece iner, duman sarar yüreğimi;
Küllerimde usul usul eser rüzgâr.
Sönen ateş bendim;
Sevda kor gibi kalır.
Issız yollar duman gibi uzanır önüme;
Adım sana varamaz, sesim sana erişmez.
İçimde bir avuç kor büyür sessizce;
Kül oldu umutlar, bekleyiş kaldı.
Yıllar geçer, ateş içimde dinmez;
Her ayrılık yüreğimde bir kıvılcım bırakır.
Sustum; kül konuşur yerime.
Kül olsam da içimde köz kalır, oy.
YÜCEL ÖZKÜ
25 Temmuz 2026/07:57
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 21:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!