Kalbimdeki acı... Şiiri - Emsal Toprak

Kalp…
Kalbimin,müntehi ve münzevi yerinden
Yarım asırlık ağaç döktü yapraklarını
Tanıdık sesler geliyor uzaklardan, derinden
Açamıyor gözlerim yorgun kapaklarını

Omuzlarıma kırık, beyaz saçlar düşüyor
Her biri bir hatıra getiriyor gerilerden
İçimde yarım kalmış hayallerim üşüyor
Bu çilem,taş kalpli,emanet eğretilerden

Hüznümü, kederimi şikayetsiz taşıdın
kalbim; Sen, gidenlerden nefesler getirensin
İçimdeki dünyamda inzivada yaşadın
Bazen bende çoğalan, bazen de bitirensin

Ansızın değişiyor kalbimin mevsimleri
Yazlaşır, güzleşir hazan olur zamansız
Gördüğümde kırk yıllık, eskimiş resimleri
Zamanda yolculuğa çıkıyorum apansız

Yağmurların içinde her damla yalnız yağar
Görmez, etrafındaki kalabalığı, çokluğu
İnsan mezarına eşyasız yalnız sığar
Kimileri vardır ki! Nimet sayar yokluğu…
E.TOPRAK