Kainat Anahtarı Şiiri - Kasım Kobakçı

Gezegen etrafında nefeslenir canlılar,
Gecenin karanlığı çökünce hecelere,
Geleceğe umutla tutunur sevdalılar,
Aydınlık fener olur ışıksız gecelere.
*
Asya kıtasında masumlar ezilmekte,
Zalimler mazlumun hakkını kemirmekte,
Yetimler köşelerde ağlayıp inlemekte,
Feryatlar yükselir semaya durmaksızın.
*
Tarlalarda ekinler sararıp solduğunda,
Çiftçi Veli amcanın umudu donduğunda,
Kuşlar yuvalarına titreyip konduğunda,
Karanlık basar hemen ovaların bağrına.
*
Dağların zirvesinden atlayıp yaralansan,
Derin çukurlara savrulup parçalansan,
Issız mağaralarda sızlanıp hırpalansan,
Merhem olur dertlere dostların tebessümü.
*
Yoruldu bedenim, zihnim iyice daldı,
Mecnun çölde Leyla'ya selamını saldı,
Geriye mazi denen ulu hatıra kaldı,
Bilgelere sunulsun kainat anahtarı.