ANAM SÖYLERDİ
Anam oturmuştu toprak evde
Ne halı vardı nede kilim yerde
Gece gündüz yorgunum demez
Çare oluverirdi her derde
***
DUA KALEMİZDİ ANNEM
Eksik olmazdı hayır dua dilinden
Geçmezdi zerre kötülük kalbinden
Bürünürdü sırtımız dua zırhına
Bilirdik dua kalemiz annemden
İCİKLER'E HEDİYE
Bal pınarın taşları
Cıvıldaşır kuşları
Sırtlarında çifte desti
Tırmanır kızlar yokuşları
İCİKLER GÜL’DÜR
Demirci’ye bağlı ulu bir belde
İcikler adıyla söylenir dilde
Maziye uzanan esen bir yelde
Tarihin kalbine yoldur İcikler
İCİKLER YURDUM
Manisa Demirci İcikler yurdum
Gecesi gündüzü çalıştım durdum
Okumak için nice planlar kurdum
Okuduk adına şiirler yazdık
İLK SÖZ
Doğru olmalıdır sözün özü
Er olan doğru söyler sözü
Hak söyler kızarmaz yüzü
Dertli yürekte taşır közü
KALEMİN GÖZÜ
Bakıp kalem gözünden yazdım
Kâğıt üzerine dökmektir tarzım
Vermez nida lâl olmuş dilim
Elimdeki kalemdir öten sazım
KANLI HARMAN
Kurşunlunun yolları dar
Yörük kızı aldığım yâr
Bayır yokuş yollarında
Yoruldum alana kadar
KARA ÇADIR
Kara çadır çuldan olur
Heybe torba kıldan olur
Ateş yanar tüter duman
Direk çatı daldan olur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!