İCİKLER GÜL’DÜR
Demirci’ye bağlı ulu bir belde
İcikler adıyla söylenir dilde
Maziye uzanan esen bir yelde
Tarihin kalbine yoldur İcikler
Oğuz boylarından Kargın soyu
Yörük töresiyle güzeldir huyu
Tarihi çınardır geldiği boyu
Geçmişin izinde şandır İcikler
Tezgâhın başında ilmek atılır
Düğümle kirkiti henge katılır
Halılar dokunur ele satılır
Yaylalar üstünde yurttur İcikler
Çam dedesinin duyulur yelleri
Açılır baharda nazlı gülleri
Konuştukları, Türkçedir dilleri
Doğa kucağında bendir İcikler
Tarlada bereket, elde nasırı
Kurulalı geçmiş altı asır’ı
Yaz kış dinlemez çalışır aşırı
Emeğin piştiği yerdir İcikler
Dibeğin içinde keşkek dövülür
Sofralar başında Mevla övülür
Konuk doyurulur kalpten sevilir
Cömertlik yurdunda handır İcikler
Düğün kurulur, davullar vurulur
Zeybekler oynar naralar savrulur
Gençlerin yüreği aşkla kavrulur
Törenin mührüyle namdır İcikler
Komşu hakkını gözetir insanlar
Birinin derdi varsa yürek yanar
Gelmişi geçmişi unutmaz anar
Kardeşlik bağıyla tendir İcikler
Kurtuluş harbinde cepheye koşar
Vatan sevdasıyla yüreği coşar
Efelik ruhuyla dağları aşar
Gözü pek yiğide, kındır İcikler
İsmail töreler daim kalacak
Havası suyuyla tadı olacak
Dilerim yüzü her zaman gülecek
Ebedi yurdumuz, gül’dür İcikler.
İSMAİL SARIÇAY
30.1.2026
Kayıt Tarihi : 30.03.2026 23:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!