Malatya Gül’dür Şiiri - İsmail Sarıçay

MALATYA GÜL’DÜR
Arslan tepe derler tarihin kökü
Hitit’ten bu yana bitmez hiç öykü
Toprakta saklıdır tarihi mülkü
Medeniyet yatağıdır Malatya

Battalgazi yurdu, yiğit harmanı
Bu toprakta dertli bulur dermanı
Beydağları yazmış ulu fermanı
Ezan sesleriyle şendir Malatya

Dallarda yüklüdür sarı altınlar
Bal gibi kaysıyla doyar karınlar
Sever tadını uzaklar yakınlar
Bereket üreten il’dir Malatya

Sofrası geniştir, gönlü pek zengin
Bulunmaz dünyada benzeri dengin
Yolcu misafire gönüller engin
Dostluğun merkezi, candan Malatya

Darende’de Somuncu Baba yatar
Tohma’nın suyuna bin bir tat katar
Bahçelerinde gonca güller açar
Manâ iklimiyle pirdir Malatya

Yeşilyurt bağında kirazlar güler
Arapgir, Hekimhan tarihe değer
Güzelliklerini görenler över
Bin yıllık destan tarihi Malatya

Kernek’in başında serin yel eser
Kanal boyu yolu hasreti keser
Sıladan ayrılan sılayı özler
Huzura uzanan eldir Malatya

İnsanı merhametli özü ışık
Kalpler içten birbirine karışık
Gönüller hepten gönülden barışık
Vatanın bağrında Gül’dür Malatya
İSMAİL SARIÇAY
30.1.2026