Kağan Alimollo Şiirleri - Şair Kağan Ali ...

Geceler, kor ateşler sunan gümüş tepsilerdir, kış gibidir bembeyaz,
hayaller, hayra yorulan düşlerdir, üç numara bol kovboy kıyafetinde,
inanç ve bir kadın olarak yaşam, kolumuza girer, yani tam aramıza.
duman altı bir tavernanın tek kişilik locasından..
Kimi zaman pupa yelken, kimi zaman fuşya, çoğu zaman kendimizden sakladığımız sır tavernamız.. İncecik işlemeli beni tahnitleyerek dudakların, bu kaç uçurum çıktığım ve bu kaçıncı sarhoşken ırmakta ki mahpareyi öpmeye yeltenişim.. Dudaklar kirlenmedi, Tanrı neyi yargılayacak?

Gökdağının eteklerinde açan kır çiçeklerine konmayı sever bazen aşk,
Bazen samara da bi göz oda içinde soğukta üşümeyi seçer.
Taksimde anarşist yürüyüştür. Slogan, pankart ve peştemal üzerinde.
Bazen vaktinde gelen sırdaş, zaman mefhumsuz agnostik gibi duran.
Uzaklarda bir karakış görüntüsü güzel çepeçevre iki metre kar, eriyince gün doğuran.
Bazen günaşırı sırtında yüklüce parayla ikileme düşüren.

Tavan pervanesinin efil nefesini soluyordu o anda, çayı bitmiş, isteyecek birini bulamayınca dibini yudumlamıştı muziplikle, kollarında ki balık dövmelerini çizdiğini düşünenler de vardı. Tek başına bir adam yalnız bir adam, yazan, çizen bir adamdı..

.. Biliyorsun o sürekli gömüyor öfkelerini ve acılarını göğsünün parsellerine.
Sallanıyor tahta beşiği, kitapların saltanatı cenneti inkar etmeye başlarken sin sice..
O buna şölen diyor devasa bi şölen,
Donuklamış ebemkuşağına alternatifler bulmuş.
Mesela kıyılara gerberalar demiş, yıldızlara okyanus,
İnsanlara kül..

Galiba varıyoruz yolun başına başa dönmeden. Hedefler epik, yaşama sevincimin hangi aralığı bu, hangi darağacına asılı ruhum. Akbeyaz fosforlu gecede siyah iplikten bileklerimde dikişler, boynum direnişde. Kap bi siyah, al eline, boya duvarlarını. Hastırlan notalar kulaklara lazım, boynum direnirken toprağımı kazın sem defne hazır. Cellat ipimi çeksin cesur eller aşağı kalksın, oturanlar ayağa. Seyri kör olanlara güzel bi ölüm bahş bana, herşey baştan aşağıya değişiyor dönüyorum asıl başa. Kazanılan zaferlere kadehler sus! ruhum çıkıyor arşa..

Sallantıda heryer milllet, suça karışmış ruhlar, odam da zopran, havam kaçtı.
İhya olun sıram kaçtı. İnanç kaybı başladı ve anlattı aşkı, zincirlerim duvarlarım vardı.
Onlar beni sordukça kaygım arttı.
Say say denk gelmeyen papatyalar ve façalı bi kadın.
Garda sabahladığım günleri hatırlattı.
Tanrı yokluğa hiçi sorgulattı, var olana yokluğu da yaşattı.

Birkaç milyar yıl sürüyor dediler oraya gitmesi. Tabii siz buna inanmadınız. Kurduğunuz hayaller öylesine gerçek ki hiçbir gerçeği kabul etmeyecek kadar acımasız. İstemek için sevmek gerekir. Evella bilmek lakin. Gelin sizi biraz gezdireyim: Etrafında koca koca binalar boyutunda partiküllerin saatte bilmem kaç kilometre hızla döndüğünü; halkaların, bu hızı hareketsiz gösteren bir çekim yasasıyla oluştuğunu; ana halkalarının genişliği binlerce km iken, kalınlığının birkaç metreden ibaret olduğunu; orada yağmur yerine elmas tanelerinin bulunduğunu... anlatayım. Bütün bunlar yalnızca biraz sevginin size armağanı. Sonrası ise hayatın sunabileceği en mudil oyunları. Titan bir mucize mesela. Yerin altından çıkan gayzer parçacıkları yaşamı zorlaştırsa da ayaklarınızı uzatıp Satürn'ü izlerken belki içindeki metan gazının boşaltılabileceği ihtimali sizi mutlu edebilir. Bu bir gezi rehberi değil millet, bu yaşamın ta kendisi. Size istemekten söz ediyorum. Oraya giderken birkaç yüz yıl geçeceğinden. Vedalaşın, benliğinizi ardınızda bırakırcasına vedalaşın..

Yeter ki akıl aşkın yaşattıklarını silmesin derdi dedem,
devam eder, visal ölüm ile eşit diye söylenirdi geçmişten söz ederken..
Diğerlerin de,
Onlar da gördüklerimse, hayatı bir kaç sarhoş kafasından naralar..
Matematiksel bir ölüm için değil, aşk için küçük hesaplar büyük acılar..
Bi perşembe gecesi,

Dudak kenarları kırışırken. Masumluğunun altında öylesine nefret vardı ki oraya ne zaman koyduğunu unutmuştu çoktandır.
Yeni yıl onun için asla eskisini aratmadığından kutlama planları yapmadı hiç.
Kaldığı yerden çıkamaz artık, hayalleri sahte gelen herşeyin tek orjinaliydi.
Neyi ne zaman yapması gerektiğini bildiginden olsa gerek susmuşluğu diye söyleniyordu çevreden üç beş arkadaşı.
Say say bitmeyen tespihi avucunda tutarken gözünü ayırmadan çayını içerdi.
Çürümüş bu adam öylece iskemle de.

İki lokma içe çekilmeyecek insanlar için çok yanlış nefesler aldık, tuttuk içimizde..