Ayrılık rüzgarı gibi esersin
Dalından savrulmuş yaprak mıyım ben
Görsen de tanımaz selam vermezsin
Çiğneyip geçtiğin toprak mıyım ben
Seni çok sevdiysem hata mı ettim
“Keşke” diyen bir gönül, hatasını bilmiştir
O gönül nedametle, mazisini silmiştir
Ne dün var takviminde, ne mevsiminde bahar
Açılan bir tünelden ötelere gitmiştir
Gönlümün hazana sevgisi neden
Çiçeği kurumuş yaprağı sarı
Sonun da mevsimler gibi elimden
Senide kopardı veda rüzgarı
Mazide tatlı bir anıdır bahar
Sen ne söylersen söyle ben seni seveceğim
Seni soran dostlara vefasız diyeceğim
Kaderimi ben senin sevgin ile paylaştım
Geriye dönmesen de seni bekleyeceğim
Ben Seni “vazgeçmek” için,
'Pişman olmak' için sevmedim
Seni “keşke” demek için sevmedim! ..
Öyle bir yemin etmiştim ki;
“Ya seni içimde öldürecektim”
Ya da seni “ölene kadar sevecektim”
“Ben” diye bir şey yok artık! ..
Ben bittim, ben gittim… Ben yoldayım
Bu gün değil üstelik
“Gideceğim” dediğim gün gittim
Döner miyim? Allah bilir! ..
Ben “gittiğim yerde bile değilim! ”
“Yaz, abi yaz” diyor! .. Yazarım ”ama”
Gönlümde “sevda” var, kardeş olamam
Sana can vermeye ” hazırım” ama
Kadere razıyım “serkeş” olamam
Sen beni böyle bil, böylece tanı
Ben; seni istemiyorum ki
Gelmeni veya geri dönmeni de! ..
Ne yüzünde ki tebessümü özledim
Ne de bana “canım” deyişini
Ne “sesinin tonu” kulaklarımda
Ne de burnumda” teninin kokusu”
Beni artık bekleme pencerende boş yere
Yüreğine hasretin zehiri aksa bile
O felaket gün var ya! Hani boş çevirdiğin
Yolculuk ölümeydi! ..Uğurlamadın bile
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!