Jale Keskin Şiirleri - Şair Jale Keskin

Yüreğimin,
Bir yanı çocukluğum
Diğer yanı gençliğim,
Çocuksu yüreğimde
Kabullenemediğim
Geç kalmışlığım.

Susuyorsam!
Mühürlenmişse dudaklarım sonsuza kadar
Sabırlarım taşırıyorsa
Gözlerime bak....
Sözlerimin bittiği yerde
Artık onlar konuşmakta.

Dikenler nereye kadar AŞK?
Öfkene bahane etse
Desem “bitti” diye, külliyen yalan!
Tüketemem senli çiçeklerimi

Sabrettim arsızlığım feryat figan

İçimde Kopan İhtilalleri bilmezsin Sen
Zifiri Karanlıkların Sonsuzluğunu
Öğrenmek İstemedin ki kendi bencilliğinde
Benim Kopkoyu Yalnızlığımı …..

Hakikat cemiminden,
Soyulmuş aşklar,
Kıyıda köşede saklananlar,
Şehvete mahkûm,
Edilen anlar,
Gül bakış olmayınca,

Adam gibi adamlar hariçtir. Ol/mayan adamlara gitsin!

Neydiniz?
sizin gözünüzde
aynı boyutlarda biçilmiş çim,
bir fabrikadan çıkmışcasına

Ol

Ol hakta yaşarken gözyaşı
Ol gönül
Ol artık kırkı aştı yaşı
Ol ki seherde döktü gözyaşı

O gün her şey alışılmışın dışında nüksediyordu sıradan değildi basit hiç olamazdı. Sadece Hayallerimi süsleyen asırlardır beklediğim bir asalet ile karşımda duruyor idi. Sayfaları ağır ağır çevirdikçe O anki ruh halime uygun ve kafama balyoz etkisi yapan ihtişamlı dizelere maruz kaldım …

Akrep, nokta nokta ruhumu sokmuş,
Mevsimden mevsime girdim böylece.
Gördüm ki, ateşte, cımbızda yokmuş,
Fikir çilesinden büyük işkence.

Hani?
Unutulmak kahpelikti ya!
Kum gibi hazineler bağışlansa olmayacaktı ömre değen
Nemrutun dualarıydı bizi ayakta tutan
Şimdi bir tepeciğin gölgesi mi sığınılan?

Seni seviyorum desem !mesela!"

Ölme!
Yaşarsan daha çok severim.
Gülümsemeni daha çok görürüm.