Jale Keskin Şiirleri - Şair Jale Keskin

Sen meçhuldeki adam
Uzun zamandır unuttuğum hisler
Seninle birlikte uyandılar
Kapkara gecelerde sisler
Ekrana yazdığım,
Üç beş cümle ile dağıldılar

Kayboluyorum

(Başkalarının hayatlarınızı yönetmesine izin vermeyin! ?)

Bembeyaz elbiselerim sırtımda
bilmediğim şehrin ıssız sokakları

Benim umudum bir zamanlar çalınmıştı,
Çehresiz zamanın bir yerinde kalmıştı.

Ah hayallerimin ufuk hattı kapalı,
Gökyüzünde ’o’yıldızım kaydı kayalı.

Yüzyıllar öncesinin
Aşkı adına
Dikildiler
Aşını ekmeğini veren adama
Çöktü kasvet
Gecenin omuzlarına

Çocuk yaşta sevdim
Sende çocuktun elbette
Gözlerini kaçırırdın
Nasıl hasret olurdu içimde nasıl?!

1980 kışı idi her gün mü yağmur yağardı! yağardı..

Ayaklarım geri geri giderdi
Yağmur hızlımı yavaş mı yağıyordu aldırmazdım.
Sucuk gibi ıslanır da üşüdüğümü anlamazdım.
İşte şu köşeden çıkacak burdan gelir

Kaç Bahar kanı var ellerinde

Daha kaç baharın kanı sırada?

Uslanmadın mı?

Sabah dokunuşları hissederken parmaklarını
Kanatlanıp uçuyorduk semanın maviden renginde
Bir ayyaş bağırıyordu sabahın kütük uykusunda
Kim biliyor? kimi duymuyordu bile.

Sana çılgınlar gibi âşık olmayı göze alarak

Gün sönüp,
Geceye sarhoş olunca
İhanet uyuyan dev misali
Dipsiz kuytuları,
Yurt beller!
Hüzünden gidişlere kör,

Susmanın İyi Hali...!

Bilen bilir!
huysuz, nazlı bir yüreğe sahibim.
ama dokuz yerde dokuz yalanda uyduramıyorum
Aldatmaktansa,