Jale Keskin Şiirleri - Şair Jale Keskin

Vasiyetimdir "

Eğer senden önce gidersem
papatyalarima iyi davran
Kuşlarimla konuş
Bitkilerime su ver

Bu nice vahşettir böyle
Katil oldu körpe bir kız
Vicdan yok mu merhamet de
Katil oldu körpe bir kız

Gökten düşerken damlacıklar,
Kırmızı gül,
Boynunu yere bükmüş.
Gıdasını alırken kök,
ve ıslanan yapraklar,
Sevgi denilen duygu,

Unuttum

Ela gözün güzelliğini
Devasa sessizliğini ruhumun
Unuttum uyurken düşlerimi
Annemin sevgisini

Denizin kıyısından baktı kadın
güneşin çekilen rengine
ilkbaharın o canlı mavisi
nedense bu gün daha belirgin
rüzgar esiyordu…
akşam serinliğidir dedi elini tutan adam

Başlıyor!
Ay bozgunu bir gece
Yeni hüzünler
Yine işkenceler
Akar içime karanlık
Ve senli/sensiz özlemler

Sevmek Buysa Eğer?



Bitti…
Hem de severken!

renkli bir filmin, aynası oluyor hayat
balondan güzellikler parmak aralarında
kırmızıya kesilen şöhretler
sıra dışı bir gölge
sarkaçtan süsler,
dudak boyasındaki güzelleşmeler

ellerimde, kederden acıların resmi
unuttu artık gülmeyi yüzüm
zehir zıkkım tapılası bedende
bıraktım zamana,
ölümden susayışları!

Dün sokağın köşesinde
genç bir kadın duruyordu
şımarık tavırları birazda küstah
savurdu düz saçlarını geriye atarak
hayat mı onda idi yoksa o’muydu hayat
durmaya niyeti yoktu telaşlı