Jale Keskin Şiirleri - Şair Jale Keskin

Hep aynı sesleri duydum
Hep aynı şarkıları dinledim bu günlerde..
Konuşamazdın
Ey evren
Dilsizdin sen!
Yalanmış sevmeler

ASUDE(RAHAT) OLACAĞIM DİYORSAN GELME CİHANE...FUZULİ


Ben seni senden çok sevdim
Ardına düşürdüğün onca sevgi varken..
Kıymetimi olurdu duaların

herkesin üstüne güneş doğuyor
herkesin üstünü
örtüyor gece
herkesin üstüne yağmur yağıyor
al sana
İnsanın ömrü denilen bilmece

Çıkmasın yolların zora çetine
Çözülsün ellerin bağlar gazeli
Aşılır engeller ölüm yok ise
Söylesin dillerin bağlar gazeli

Kar yağar saçlara, ağarır teller

Aşk varken,
Bütün evren, şenlik havasında
Ağaçlar şarkılarını söylediler
Kol kanat dallarıyla...
Bütün gökyüzü eğilmiş yerle bir olmuş
Denizle yanak yanağa

Kim ne demişse küsmüş bizim oğlan
Pek solmuş çıkmış sakalları ve de üzgün
Atlas elbiseleri dönmüş çula
Kimse bakmazmış küf tutmuş suratına

Bahar gelmek üzere bakın!
Binlerce ot, hayvanat hayat bulur
Hiç ses duyulur mu? Veya gürültü?
Demek ki güzellikler derinden gelir
Ama sessiz ve sakin gelir
Tıpkı bir aşk gibi içten gelir

Gündüzü gönderip,
Gece boyunca,
El, ele tutuşup coşan biz miydik.
Mehtabın çizgisi,
Denize vurunca,
Bir temaşa ile bakan biz miydik.

Git/tim!
Bakiye bırakmadan
ümit ışığı sönen,
seven gönülden
bıraktım arifler gibi
yere eğen başımı

Uzunca çaput astım!
Uzunca oğlana varmak için
Uzunca sevda idi bizimki
Uzadı uzadıkça
ardı sonu yoktu!
Karanlık tı!