İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Mütevazi saatler yaşardık isyan mahpushanelerinde
Sevinirdik özgürlüğün pembe hayalleriyle
Sırları incelmiş aynalarda gençliğimizin serin çizgilerine yürürdük
Sevdalarımızı demlerdik ince belli çay bardaklarında
Sigaramızın dumanında umutların cennetine yükselirdik bıkmadan
Usanmadan yürürdük ninnisiz sallanmayan yataklarda

kıskansın
bırak zamanı
kendi sessizliğine
yaşadıklarını
hiç sorgulamadan
o yanlız

Kıskansın
Bırak zamanı
Kendi sessizliğine
Yaşadıklarını
Hiç sorgulamadan
Anlatacak

yanlızlığımı hayatınla
hasret çığlığımı sesinle
ilk anın heyecanını bakışınla
aşk yaralarımı sevginle
canımı canının yarısıyla
kelepçeledim gördün mü?

Ne türkümüz biter bu dağlar da
Ne kanımız kurur yamaçlarında
Çünkü hain hep vardı hep var olacak
Bir anlık gafletimiz ona hep kar olacak

Gece iniyor
Derinden
İnliyerek
Yıldızlar yanıyor
Gökten
İnerek

ışıklarla konuşuyorum
şimdi
şu an
karanlıklar
o kadar koyu ki
sakın

Kara haberimi duyarsan dert etme ana
Şehit rütbesiyle döneceğim ben yine sana
Zaten bunun için zırh olmuş bu ten bu cana
Anlatın düğünümü duyana duymayana

Kara haberimi duyarsan dert etme ey yar

Karakoldu gözlerim gözlerin mahpus
Ben sana mahsustum sen bana mahsus
Söyleme ayrılığı bir dinle bir sus
Sensiz çöllerdeyim yüreğim susuz

Aşkım ölçüsüzdü aşkım sınırsız

Seviyorum gözlerimde ışıltılar
Uçuyorum kanatlarımda umutlar
Seviyorum dudaklarımda şarkılar
Yaşıyorum gönlümde bir taze bahar

Ah bu sevgiler önce nerdeydi