İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

Naylon bir gecelik terletir nemli şehirlerde
Denize yakın evlerin teraslarında her şeyini
İntiharı beklerken
Minyatür arabaların
Hangisinin üstüne
Düşeceğini seçersin hiç düşünmeden

Işık tacirleri kadar fakirdim
Gökteki yıldızlar kadar yorgun
Senin için doğup batarken
Sözlerin finalindeydi dudaklarım
Ebedi suskunluğa yemin ederken
Mabet kapılarının hırçınlığı vardı çığlıklarımda

sıcak
yaz geceleri gibiydi
gözlerin
ve kirpiklerin
ısırgan otları kadar
arzulu

Evet ağlamıştım
Senden ayrılırken
Yaz yağmurları kadar kısa
Çocuklar kadar masum

Ve binlerce taş fırlatmıştım

Sitemkâr kıvrımları saklıyor
Dönüşü olmayan insaf
Yolların
Ağlıyorum
İnliyorum
Vuruluyorum

O eski şarkıları
Söylemelisin sende
Utanmadan ve sıkılmadan
Bir küf kokusu duyabilirsin
Bir çizgi girer araya belki
Ama sonra imrenirsin

Kaç yıl geçti aradan unutamadım
Bu sevdayı kalbimden ben atamadım
Gecem yok gündüzüm yok bir gün yıl gibi
Gözümde gözyaşımı kurutamadım

Girme rüyalarıma öldürme beni

dertlerime soracağım
şarkılarıma
imkansız nedır diye
yalvaracağım

martı olup uçacağım

Kalemini şeytana satanlar;
Çirkinliği bakımla süsleyip
Güzelliği çamurla karartanlardır...

Kalemini şeytana satanlar;
Ölümle alay eder gibi görünüp

kıskansın
bırak zamanı
kendi sessizliğine
yaşadıklarını
hiç sorgulamadan
o yanlız