İsmet Zeren Şiirleri - Şair İsmet Zeren

dudak üşüyor
ten üşüyor
göz bebeklerim son bakışı
yaşıyor
gün ha ışıyacak
ha ışıyor

büyük umutlarla büyüyüp
küçük umutlarla yetişmişsen üzülme
hasretindeki ağaç hem yeşil kalacaktır
hem de meyvelere duracak
okyanus bekleyecektir seni,
yağmurun fırtınaya dönüşsede aniden

Soğuk nefesinde donuyordu
Oysa gözlerin
Bir ilkbaharı yaşıyordu
Bakarken gözlerime
Ellerinde
Kavun bostanlarının

gökte yetimdim
indirdin yere bir bakışla
ellerimi tutup birden
atlattın sekilerinden yanlız şehrin
sokaklarda ıssızlık yürüyordu
bedenimin ötesindeki gizli gömüye

Sokaklar ıssızdı sokaklar sessiz
Bir sıkıntı vardı gökte sebepsiz
Ağlamak istedim ağlayamadım
Seni düşünürken kaldım nefessiz

Sokaklarda aradım hatıraları

Silahhane'den bir yol iner bilirsin
Parke taşlarını eğildim öptüm dün gece
Bostan kuyusunun kokusu geldi burnuma
Altın sikkelerini gördüm Mığırdıcın
Yoğurtçu Hayri Baba'nın ayak sesleri
Yankılandı durdu beynimde

benim için en kutsal oyundur bilirmisin
senin naz desenlerini çizmek yüreğime
gül gölgesinde saklamak kokunu
çırpınmak gönül koyduğun gam girdaplarında
hasret ağusunun kırmızısında yanmak sırf senin için
uzanmak seninle yan yana bir musalla taşına

Elerimde siyah güller solduğunda
Ben çoktaan gitmiş olacağım
Sakın ağlama
Gözyaşlarım
Siyah damladır
İz bırakır yüzünde

Hücum etmek için kalktı ayağa
Bir manga askerle bir koca dağa
Sonra alev olup düştü toprağa
Onu volkandaki küle sormalı

Sıkı sıkı tuttu şanlı sancağı

Gündüzler gecedir sensiz alemde
Bülbüller nicedir sessiz elemde
Gölgeni hissettim bir seher vakti
Burçları yıkılmış ıssız kalemde

Seni görmek için baktım dağlara